TNPSC Current Affairs — November 9, 2026 (Tamil & English) | நடப்பு நிகழ்வுகள்

The Green Diwali Campaign of 2026 concluded on 8 November 2026, the day of Deepavali, after running from 20 October 2026. The campaign was conducted by the Environmental Information, Awareness, Capacity Building and Livelihood Programme Centre, that is the Resource Partner centre of the World Wide Fund for Nature India, with the support of the Union Ministry of Environment, Forest and Climate Change, and it was placed under Mission LiFE, the Lifestyle for Environment initiative. On the closing day the organisers issued appeals asking citizens, students, teachers and families to take the Green Diwali Pledge. The pledge is wider than firecrackers alone. It asks households to light earthen lamps and energy efficient lights in place of crackers, to avoid single use plastic in festival decoration and gifting, to segregate the waste that the festival generates and to prefer locally made products. The appeal explained the health reasoning behind the request, naming fine particulate matter of two point five microns and particulate matter of ten microns, along with smoke and other harmful gases released by firecrackers, and it named the groups most at risk from festival air pollution, namely children, the elderly, pregnant women and persons with asthma or heart conditions. The campaign was directed at one hundred and thirty cities across twenty four States and Union Territories that are covered by the National Clean Air Programme, and separate appeals were issued for the Delhi and National Capital Region airshed and for the Bihar cities of Gaya, Muzaffarpur and Patna. Institutions that took part were asked to report the name and location of the institution, the activity conducted and its date, the number of persons who took the pledge, geotagged photographs and a short report. It is worth noting for the examination that the programme centre behind the campaign, known by the short form EIACP, is the renamed form of the Environmental Information System, which the Government of India began as a plan programme in 1983.

2026 ஆம் ஆண்டின் பசுமை தீபாவளி இயக்கம், 2026 அக்டோபர் 20 அன்று தொடங்கி, தீபாவளி நாளான 2026 நவம்பர் 8 அன்று நிறைவடைந்தது. உலக வனவிலங்கு நிதியம் இந்தியாவின் வள கூட்டாளர் மையமாக இயங்கும் சுற்றுச்சூழல் தகவல், விழிப்புணர்வு, திறன் மேம்பாடு மற்றும் வாழ்வாதார இயக்க மையம், மத்திய சுற்றுச்சூழல், வனம் மற்றும் காலநிலை மாற்ற அமைச்சகத்தின் ஆதரவுடன் இந்த இயக்கத்தை நடத்தியது; இது வாழ்க்கை முறை சுற்றுச்சூழலுக்கு எனப் பொருள்படும் மிஷன் லைஃப் முன்முயற்சியின் கீழ் அமைந்தது. நிறைவு நாளில், குடிமக்கள், மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் குடும்பங்கள் பசுமை தீபாவளி உறுதிமொழியை ஏற்குமாறு அமைப்பாளர்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தனர். இந்த உறுதிமொழி பட்டாசுகளுக்கு மட்டும் உட்பட்டதல்ல. பட்டாசுகளுக்குப் பதிலாக மண் அகல் விளக்குகளையும் மின் சிக்கன விளக்குகளையும் ஏற்றுவது, பண்டிகை அலங்காரத்திலும் பரிசுகளிலும் ஒருமுறை பயன்பாட்டு பிளாஸ்டிக்கைத் தவிர்ப்பது, பண்டிகையில் உருவாகும் கழிவுகளைப் பிரித்து வைப்பது, உள்நாட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட பொருட்களுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பது ஆகியவற்றை அது வீடுகளிடம் கேட்டுக்கொள்கிறது. பட்டாசுகளால் வெளியேறும் இரண்டு புள்ளி ஐந்து மைக்ரான் நுண் துகள்கள், பத்து மைக்ரான் துகள்கள், புகை மற்றும் பிற தீங்கு விளைவிக்கும் வாயுக்களைப் பெயரிட்டு, வேண்டுகோள் அதன் உடல்நல காரணத்தை விளக்கியது; பண்டிகை காற்று மாசுபாட்டால் அதிக பாதிப்புக்கு உள்ளாகும் குழந்தைகள், முதியவர்கள், கர்ப்பிணிப் பெண்கள், ஆஸ்துமா அல்லது இதய நோய் உள்ளவர்கள் ஆகியோரையும் அது பெயரிட்டது. தேசிய தூய்மைக் காற்று இயக்கத்தின் கீழ் வரும் இருபத்து நான்கு மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் உள்ள நூற்று முப்பது நகரங்களை இந்த இயக்கம் இலக்காகக் கொண்டிருந்தது; டெல்லி மற்றும் தேசிய தலைநகர் பிராந்தியத்துக்கும், பிகாரின் கயா, முசாபர்பூர், பட்னா நகரங்களுக்கும் தனித்தனியே வேண்டுகோள்கள் விடுக்கப்பட்டன. பங்கேற்ற நிறுவனங்கள், நிறுவனத்தின் பெயர் மற்றும் இடம், நடத்தப்பட்ட நிகழ்வு மற்றும் அதன் தேதி, உறுதிமொழி ஏற்றவர்களின் எண்ணிக்கை, இடம் குறிக்கப்பட்ட புகைப்படங்கள் மற்றும் ஒரு சுருக்க அறிக்கையைச் சமர்ப்பிக்கும்படி கேட்கப்பட்டன. தேர்வுக்கு முக்கியமான குறிப்பு: இந்த இயக்கத்தை நடத்திய EIACP என்று சுருக்கமாக அழைக்கப்படும் மையம், 1983 இல் இந்திய அரசு திட்ட நிகழ்ச்சியாகத் தொடங்கிய சுற்றுச்சூழல் தகவல் அமைப்பின் மறுபெயரிடப்பட்ட வடிவமே ஆகும்.

On 8 November 2026 the Sacred Piprahwa Relics of Shakyamuni Buddha reached the Thubchog Gatsel Ling Monastery, also called the Lower Gompa, at Bomdila in the West Kameng district of Arunachal Pradesh, where they were placed for public veneration from that day until 13 November 2026. The relics had been brought from the National Museum in New Delhi, which is the nodal agency for the exposition. The exposition in Arunachal Pradesh runs from 31 October to 21 November 2026. The relics arrived at the Tawang Monastery, known as Gaden Namgyal Lhatse, on 31 October 2026 and were open for public darshan there from 1 to 7 November 2026. After the Bomdila leg they move to the Golden Pagoda at Namsai for 14 to 20 November 2026, and they return ceremonially to New Delhi on 21 November 2026. The exposition is organised by the Union Ministry of Culture together with the Government of Arunachal Pradesh and the International Buddhist Confederation, and it is facilitated on the ground by the Holy Relics of Shakyamuni Buddha Darshan Coordination Committee based at Itanagar. The Ministry of Defence and the Indian Air Force provided aircraft and helicopter support for the movement of the relics across the difficult terrain of the state. The relics themselves come from the stupa site at Piprahwa in the Siddharthnagar district of Uttar Pradesh. The site first came to notice in 1898, when the British engineer William Claxton Peppe opened the stupa and recovered a stone coffer with reliquary vases. Excavations by the Archaeological Survey of India between 1971 and 1977, led by Shri K M Srivastava, unearthed twenty two further bone relics, which are held at the National Museum in New Delhi. The Union Minister of Culture and Tourism Shri Gajendra Singh Shekhawat attended the inaugural ceremony at Tawang on 31 October 2026 and the Chief Minister of Arunachal Pradesh Shri Pema Khandu was the chief guest on 1 November 2026. An international conference on the spread of Buddhism in the Himalayan region was held at the Kalawangpo Convention Hall in Tawang on 2 November 2026, with delegates from India, Nepal, Sri Lanka, Myanmar, Malaysia, Indonesia and Germany.

2026 நவம்பர் 8 அன்று, சாக்கியமுனி புத்தரின் புனித பிப்ரஹ்வா உடற்சேடங்கள், அருணாச்சல பிரதேசத்தின் மேற்கு கமெங் மாவட்டத்தில் உள்ள பொம்டிலாவின் துப்சோக் கட்சல் லிங் மடாலயத்தை, அதாவது கீழ் கோம்பா என்றும் அழைக்கப்படும் மடாலயத்தை வந்தடைந்தன; அந்நாளிலிருந்து 2026 நவம்பர் 13 வரை பொதுமக்கள் வணக்கத்துக்காக அவை வைக்கப்பட்டன. இந்தக் கண்காட்சிக்கு நோடல் அமைப்பாக இருக்கும் புது தில்லியின் தேசிய அருங்காட்சியகத்திலிருந்து உடற்சேடங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. அருணாச்சல பிரதேசத்தில் இந்தக் கண்காட்சி 2026 அக்டோபர் 31 முதல் நவம்பர் 21 வரை நடைபெறுகிறது. கடென் நம்கியால் லாட்சே என்று அறியப்படும் தவாங் மடாலயத்துக்கு 2026 அக்டோபர் 31 அன்று உடற்சேடங்கள் வந்தடைந்து, அங்கு 2026 நவம்பர் 1 முதல் 7 வரை பொது தரிசனத்துக்குத் திறக்கப்பட்டிருந்தன. பொம்டிலா கட்டத்துக்குப் பிறகு, 2026 நவம்பர் 14 முதல் 20 வரை நம்சாயில் உள்ள கோல்டன் பகோடாவுக்கு அவை செல்கின்றன; 2026 நவம்பர் 21 அன்று சடங்குகளுடன் புது தில்லிக்குத் திரும்புகின்றன. மத்திய கலாச்சார அமைச்சகம், அருணாச்சல பிரதேச அரசு மற்றும் சர்வதேச பௌத்த கூட்டமைப்பு ஆகியவை இணைந்து இந்தக் கண்காட்சியை ஏற்பாடு செய்கின்றன; இடாநகரை தளமாகக் கொண்ட சாக்கியமுனி புத்தரின் புனித உடற்சேடங்கள் தரிசன ஒருங்கிணைப்புக் குழு களத்தில் இதற்கு உதவுகிறது. மாநிலத்தின் கடினமான நிலப்பரப்பில் உடற்சேடங்களை நகர்த்துவதற்கு பாதுகாப்பு அமைச்சகமும் இந்திய விமானப்படையும் விமானம் மற்றும் ஹெலிகாப்டர் உதவியை வழங்கின. உடற்சேடங்கள் உத்தரப் பிரதேசத்தின் சித்தார்த்நகர் மாவட்டத்தில் உள்ள பிப்ரஹ்வா ஸ்தூபி தளத்திலிருந்து வந்தவை. 1898 இல் பிரிட்டிஷ் பொறியாளர் வில்லியம் கிளாக்ஸ்டன் பெப்பே ஸ்தூபியைத் திறந்து, உடற்சேட கலசங்களுடன் கூடிய கல் பேழையை மீட்டபோது இந்தத் தளம் முதலில் கவனத்துக்கு வந்தது. 1971 முதல் 1977 வரை திரு கே எம் ஸ்ரீவாஸ்தவா தலைமையில் இந்திய தொல்லியல் ஆய்வுத் துறை நடத்திய அகழாய்வுகள், மேலும் இருபத்திரண்டு எலும்பு உடற்சேடங்களைக் கண்டெடுத்தன; அவை புது தில்லி தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. 2026 அக்டோபர் 31 அன்று தவாங்கில் நடந்த தொடக்க விழாவில் மத்திய கலாச்சாரம் மற்றும் சுற்றுலா அமைச்சர் திரு கஜேந்திர சிங் ஷெகாவத் கலந்துகொண்டார்; 2026 நவம்பர் 1 அன்று அருணாச்சல பிரதேச முதலமைச்சர் திரு பேமா கண்டு சிறப்பு விருந்தினராக இருந்தார். இமயமலைப் பிராந்தியத்தில் பௌத்தம் பரவியது குறித்த சர்வதேச மாநாடு 2026 நவம்பர் 2 அன்று தவாங்கின் கலாவாங்போ மாநாட்டு அரங்கில் நடைபெற்றது; இந்தியா, நேபாளம், இலங்கை, மியான்மர், மலேசியா, இந்தோனேசியா, ஜெர்மனி ஆகிய நாடுகளின் பிரதிநிதிகள் கலந்துகொண்டனர்.

The Raksha Mantri Shri Rajnath Singh visited the headquarters of the Trishakti Corps at Sukna in West Bengal on 7 November 2026, where he reviewed the operational preparedness of the formation and was briefed on the state of infrastructure along the Line of Actual Control and on the deployment of advanced military equipment and emerging technologies. He was accompanied by General Dhiraj Seth, the Chief of the Army Staff, Lieutenant General V M B Krishnan, the General Officer Commanding in Chief of the Eastern Command, and Lieutenant General Man Raj Singh Mann, the General Officer Commanding of the Thirty Third Corps. Sukna lies near Siliguri in the Darjeeling district of West Bengal and the Raksha Mantri described it as a key logistics hub and a vital link in the security architecture of eastern India. He addressed the troops at a Diwali Barakhana held on the eve of Deepavali and referred to the North East as the first edge of the country, a phrase he explained by noting that the region receives the first rays of the morning sun. In his address he observed that modern warfare extends beyond conventional battle to hybrid warfare, proxy wars, cyber attacks and information warfare, and he flagged drone incursions as a growing concern on the frontier. He said it was a matter of pride that the armed forces were actively adopting emerging technologies and noted that Indian start ups and industries are now manufacturing drones and anti drone systems. He also stressed the mental health of soldiers and the importance of contact time between officers and the men they command. On the following day, 8 November 2026, which was Deepavali itself, the Raksha Mantri celebrated the festival with troops deployed in the forward areas of Sikkim, including Sherathang. Candidates should note carefully that the frontier reviewed on this visit is the Line of Actual Control, which is the boundary with China in the eastern sector, and not the Line of Control, which is the military line in Jammu and Kashmir.

பாதுகாப்பு அமைச்சர் திரு ராஜ்நாத் சிங் 2026 நவம்பர் 7 அன்று மேற்கு வங்கத்தின் சுக்னாவில் உள்ள திரிசக்தி படைப்பிரிவின் தலைமையகத்துக்கு வருகை தந்து, அந்த அமைப்பின் செயல்பாட்டுத் தயார்நிலையை ஆய்வு செய்தார்; உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு நெடுகிலான உள்கட்டமைப்பின் நிலை குறித்தும், நவீன இராணுவ உபகரணங்கள் மற்றும் புதிதாக எழும் தொழில்நுட்பங்களின் நிலைநிறுத்தம் குறித்தும் அவருக்கு விளக்கப்பட்டது. இராணுவத் தலைமைத் தளபதி ஜெனரல் திரஜ் சேத், கிழக்குக் கட்டளைப் பிரிவின் தலைமைத் தளபதி லெப்டினன்ட் ஜெனரல் வி எம் பி கிருஷ்ணன், முப்பத்து மூன்றாம் படைப்பிரிவின் தளபதி லெப்டினன்ட் ஜெனரல் மான் ராஜ் சிங் மான் ஆகியோர் அவருடன் இருந்தனர். மேற்கு வங்கத்தின் டார்ஜிலிங் மாவட்டத்தில் சிலிகுரிக்கு அருகில் சுக்னா அமைந்துள்ளது; அதை ஒரு முக்கியமான தளவாட மையமாகவும், கிழக்கு இந்தியாவின் பாதுகாப்புக் கட்டமைப்பில் இன்றியமையாத இணைப்பாகவும் பாதுகாப்பு அமைச்சர் விவரித்தார். தீபாவளிக்கு முன்னைய நாளில் நடைபெற்ற தீபாவளி பாராகானாவில் வீரர்களிடம் அவர் உரையாற்றினார்; வடகிழக்குப் பிராந்தியத்தை நாட்டின் முதல் விளிம்பு என்று குறிப்பிட்டு, காலைக் கதிரவனின் முதல் ஒளிக்கதிர்களைப் பெறும் பிராந்தியம் அது என்பதால் அந்தச் சொற்றொடரை விளக்கினார். நவீனப் போர் என்பது வழக்கமான சமருக்கு அப்பால், கலப்புப் போர், மாற்றுப் போர், இணையத் தாக்குதல்கள் மற்றும் தகவல் போர் வரை விரிந்துள்ளது என்று அவர் தமது உரையில் கூறினார்; எல்லையில் ஆளில்லா விமானங்களின் ஊடுருவல் வளர்ந்து வரும் கவலையாக இருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டினார். ஆயுதப் படைகள் புதிதாக எழும் தொழில்நுட்பங்களைத் தீவிரமாக ஏற்றுக்கொள்வது பெருமைக்குரியது என்று கூறி, இந்திய தொடக்க நிறுவனங்களும் தொழில்களும் இப்போது ஆளில்லா விமானங்களையும் அவற்றை எதிர்க்கும் அமைப்புகளையும் தயாரிக்கின்றன என்று குறிப்பிட்டார். வீரர்களின் மனநலத்தையும், அதிகாரிகளுக்கும் அவர்கள் தலைமை தாங்கும் வீரர்களுக்கும் இடையேயான நேரடித் தொடர்பு நேரத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் அவர் வலியுறுத்தினார். அடுத்த நாளான 2026 நவம்பர் 8, தீபாவளி நாளில், செராத்தாங் உள்ளிட்ட சிக்கிமின் முன்னரங்கப் பகுதிகளில் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்த வீரர்களுடன் பாதுகாப்பு அமைச்சர் பண்டிகையைக் கொண்டாடினார். இந்த வருகையில் ஆய்வு செய்யப்பட்ட எல்லை, கிழக்குப் பகுதியில் சீனாவுடனான எல்லையான உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு என்பதையும், ஜம்மு காஷ்மீரில் உள்ள இராணுவக் கோடான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு அல்ல என்பதையும் தேர்வர்கள் கவனமாகக் குறித்துக்கொள்ள வேண்டும்.

On 8 November 2026, at the President's Residence in Jerusalem, the President of Israel Mr Isaac Herzog formally handed Mr Gadi Eisenkot the mandate to form the next government of the country, in preference to the incumbent Prime Minister Mr Benjamin Netanyahu. Mr Eisenkot is a former Chief of the General Staff of the Israel Defence Forces, an office he held from February 2015 to January 2019, and he leads the party that contested as Yashar with Eisenkot. The mandate followed the election to the twenty sixth Knesset held on 27 October 2026. The Central Elections Committee published the result on 30 October 2026 and certified it on 4 November 2026. In the consultations that followed, sixty seven of the one hundred and twenty members of the Knesset recommended that Mr Eisenkot be given the mandate, while forty six recommended Mr Netanyahu. The remaining seven members, belonging to United Torah Judaism, recommended no candidate at all, which is why the two recommendation figures add up to one hundred and thirteen rather than one hundred and twenty. Under the Basic Law on the Government, the member charged with forming a government has twenty eight days in which to do so, and the President may grant a further period of up to fourteen days on request, giving a maximum of six weeks. In terms of seats, the bloc aligned with Mr Netanyahu holds fifty three seats and the Jewish led opposition alliance holds forty eight, while the Arab led parties together hold nineteen, their highest combined total. Party by party, the Likud is the largest single party with twenty seven seats, Yashar with Eisenkot holds twenty one and the party that contested as Together holds twelve. A majority in the Knesset requires sixty one of the one hundred and twenty seats, so neither bloc can govern alone, and the nineteen seats of the Arab led parties are therefore decisive in the arithmetic of coalition formation.

2026 நவம்பர் 8 அன்று ஜெருசலேமில் உள்ள அதிபர் மாளிகையில், இஸ்ரேல் அதிபர் திரு ஐசாக் ஹெர்சாக், நாட்டின் அடுத்த அரசை அமைக்கும் அதிகாரத்தை, பதவியில் இருக்கும் பிரதமர் திரு பென்ஜமின் நெதன்யாகுவுக்குப் பதிலாக, திரு காடி ஐசன்காட்டுக்கு முறைப்படி வழங்கினார். திரு ஐசன்காட் இஸ்ரேல் பாதுகாப்புப் படைகளின் முன்னாள் பொதுப் பணியாளர் தலைவர்; 2015 பிப்ரவரி முதல் 2019 ஜனவரி வரை அந்தப் பதவியில் இருந்தார்; ஐசன்காட்டுடன் யஷார் என்ற பெயரில் போட்டியிட்ட கட்சிக்கு அவர் தலைமை தாங்குகிறார். 2026 அக்டோபர் 27 அன்று நடைபெற்ற இருபத்தாறாவது நெசட் தேர்தலைத் தொடர்ந்து இந்த அதிகாரம் வழங்கப்பட்டது. மத்திய தேர்தல் குழு 2026 அக்டோபர் 30 அன்று முடிவை வெளியிட்டு, 2026 நவம்பர் 4 அன்று அதை உறுதி செய்தது. அதைத் தொடர்ந்து நடந்த ஆலோசனைகளில், நெசட்டின் நூற்று இருபது உறுப்பினர்களில் அறுபத்தேழு பேர் திரு ஐசன்காட்டுக்கு அதிகாரம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தனர்; நாற்பத்தாறு பேர் திரு நெதன்யாகுவைப் பரிந்துரைத்தனர். ஐக்கிய தோரா யூதம் கட்சியைச் சேர்ந்த மீதமுள்ள ஏழு உறுப்பினர்கள் எந்த வேட்பாளரையும் பரிந்துரைக்கவில்லை; அதனால்தான் இரு பரிந்துரை எண்ணிக்கைகளும் நூற்று இருபதாக அல்லாமல் நூற்று பதிமூன்றாகக் கூடுகின்றன. அரசு தொடர்பான அடிப்படைச் சட்டத்தின் கீழ், அரசை அமைக்கப் பொறுப்பேற்ற உறுப்பினருக்கு இருபத்தெட்டு நாட்கள் உள்ளன; கோரிக்கையின் பேரில் அதிபர் மேலும் பதினான்கு நாட்கள் வரை வழங்கலாம்; எனவே அதிகபட்சம் ஆறு வாரங்கள். இடங்களின் அடிப்படையில், திரு நெதன்யாகுவுடன் இணைந்த கூட்டணி ஐம்பத்து மூன்று இடங்களையும், யூதர் தலைமையிலான எதிர்க்கட்சிக் கூட்டணி நாற்பத்தெட்டு இடங்களையும் கொண்டுள்ளன; அரபு தலைமையிலான கட்சிகள் சேர்ந்து பத்தொன்பது இடங்களைக் கொண்டுள்ளன, இது அவர்களின் மிக உயர்ந்த கூட்டு எண்ணிக்கை. கட்சி வாரியாகப் பார்த்தால், லிக்குட் கட்சியே இருபத்தேழு இடங்களுடன் மிகப்பெரிய ஒற்றைக் கட்சி; ஐசன்காட்டுடன் யஷார் இருபத்தோரு இடங்களைக் கொண்டுள்ளது; டுகெதர் என்ற பெயரில் போட்டியிட்ட கட்சி பன்னிரண்டு இடங்களைக் கொண்டுள்ளது. நெசட்டில் பெரும்பான்மைக்கு நூற்று இருபது இடங்களில் அறுபத்தோரு தேவை; எனவே எந்தக் கூட்டணியும் தனியாக ஆட்சி அமைக்க முடியாது, அரபு தலைமையிலான கட்சிகளின் பத்தொன்பது இடங்கள் கூட்டணி அமைப்பின் கணக்கில் தீர்மானகரமாகின்றன.

A government order creating a new wholly state owned public sector undertaking named the Tamil Nadu Infrastructure and Construction Corporation, known by the short form TNICC, was made public on Sunday 8 November 2026. The corporation is placed under the Public Works Department and its purpose is to execute state government construction works valued above two hundred crore rupees. The authorised share capital of the corporation is fifteen lakh rupees and its initial paid up capital is ten lakh rupees. A corpus fund of one crore rupees has been provided. The corporation was announced earlier in the Legislative Assembly by the Minister for Public Works and Sports Development Thiru Aadhav Arjuna, whose portfolio also covers highways and minor ports. The new undertaking is modelled broadly on the operating pattern of NBCC India Limited, the central public sector enterprise under the Union Ministry of Housing and Urban Affairs, and it will function as a project management consultant rather than as a direct contractor. All works entrusted to it are to be tendered through open competitive bidding on the state electronic procurement portal under the Tamil Nadu Transparency in Tenders Act of 1998. Each project is to be funded separately and the user department will pay the corporation a fixed agency fee for its services. Beyond construction, the mandate of the corporation extends to the commercial and revenue generating development of under used government land, and to the preparation of architectural drawings and the conduct of quality control. The state currently routes large works through the Public Works Department and other agencies, and the creation of a dedicated corporation with a project management mandate is intended to give large value projects a single professional execution agency. Two points of caution for candidates. The government order number has not been published by the government or reported by any outlet, so no order number should be memorised. No chairman, managing director or board of the new corporation has been named so far.

தமிழ்நாடு உள்கட்டமைப்பு மற்றும் கட்டுமானக் கழகம் என்ற பெயரில், TNICC என்ற சுருக்கப் பெயரால் அறியப்படும் முழுக்க முழுக்க அரசுடைமையான புதிய பொதுத்துறை நிறுவனத்தை உருவாக்கும் அரசாணை, 2026 நவம்பர் 8 ஞாயிற்றுக்கிழமை பொது வெளிக்கு வந்தது. இந்தக் கழகம் பொதுப்பணித் துறையின் கீழ் வைக்கப்பட்டுள்ளது; இருநூறு கோடி ரூபாய்க்கு மேல் மதிப்புள்ள மாநில அரசுக் கட்டுமானப் பணிகளை நிறைவேற்றுவதே அதன் நோக்கம். கழகத்தின் அதிகாரம் பெற்ற பங்கு மூலதனம் பதினைந்து லட்சம் ரூபாய்; தொடக்க செலுத்தப்பட்ட மூலதனம் பத்து லட்சம் ரூபாய். ஒரு கோடி ரூபாய் நிரந்தர நிதி வழங்கப்பட்டுள்ளது. நெடுஞ்சாலைகள் மற்றும் சிறு துறைமுகங்களையும் தனது துறையில் கொண்டுள்ள பொதுப்பணி மற்றும் விளையாட்டு மேம்பாட்டுத்துறை அமைச்சர் திரு ஆதவ் அர்ஜுனா, இந்தக் கழகத்தை முன்னதாகச் சட்டப்பேரவையில் அறிவித்திருந்தார். மத்திய வீட்டுவசதி மற்றும் நகர்ப்புற விவகாரங்கள் அமைச்சகத்தின் கீழ் இயங்கும் மத்திய பொதுத்துறை நிறுவனமான என்பிசிசி இந்தியா லிமிடெட்டின் இயக்க முறையைப் பெரும்பாலும் முன்மாதிரியாகக் கொண்டு புதிய நிறுவனம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது; நேரடி ஒப்பந்தக்காரராக அல்லாமல் திட்ட மேலாண்மை ஆலோசகராக அது செயல்படும். அதற்கு ஒப்படைக்கப்படும் அனைத்துப் பணிகளும், 1998 ஆம் ஆண்டின் தமிழ்நாடு ஒப்பந்தங்களில் வெளிப்படைத்தன்மைச் சட்டத்தின் கீழ், மாநில மின்னணு கொள்முதல் வலைதளத்தில் திறந்த போட்டி ஏல முறையில் ஒப்பந்தம் வழங்கப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு திட்டமும் தனித்தனியே நிதியளிக்கப்படும்; பயனாளர் துறை கழகத்துக்கு நிலையான முகமை கட்டணத்தைச் செலுத்தும். கட்டுமானத்துக்கு அப்பால், போதிய அளவு பயன்படுத்தப்படாத அரசு நிலங்களின் வணிக மற்றும் வருவாய் ஈட்டும் மேம்பாடு, கட்டடக்கலை வரைபடங்கள் தயாரித்தல் மற்றும் தரக் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றுக்கும் கழகத்தின் பணி விரிவடைகிறது. தற்போது மாநிலம் பெரிய பணிகளைப் பொதுப்பணித் துறை மற்றும் பிற முகமைகள் வழியாக நிறைவேற்றுகிறது; திட்ட மேலாண்மைப் பணியுடன் ஒரு தனிக் கழகத்தை உருவாக்குவது, அதிக மதிப்புள்ள திட்டங்களுக்கு ஒரே தொழில்முறை நிறைவேற்று முகமையை வழங்கும் நோக்கம் கொண்டது. தேர்வர்களுக்கு இரு எச்சரிக்கைக் குறிப்புகள். அரசாணை எண் அரசால் வெளியிடப்படவில்லை, எந்த ஊடகமும் அதைத் தெரிவிக்கவில்லை; எனவே எந்த ஆணை எண்ணையும் மனப்பாடம் செய்யத் தேவையில்லை. புதிய கழகத்துக்கு இன்றுவரை எந்தத் தலைவர், நிர்வாக இயக்குநர் அல்லது இயக்குநர் குழுவும் பெயரிடப்படவில்லை.

On Sunday 8 November 2026 ministers of the Government of Tamil Nadu paid floral tributes at the statue of Veeramamunivar on Kamarajar Salai along Marina Beach in Chennai, on the birth anniversary of the scholar. The ministers garlanded the statue and showered petals on his portrait on behalf of the state government. Those present were the Minister for Food and Civil Supplies Thiru P Venkataramanan, the Minister for School Education, Tamil Development and Information and Publicity Thiru A Rajmohan, and the Minister for Social Justice Thiru Vanni Arasu, who holds the Social Justice portfolio created for the first time in the state. The officials present were Thiru V Rajaraman, Secretary of the Tamil Development and Information Department, Thiru A Arun Thamburaj, Director of Information and Public Relations, and Thiru N Arul, Director of Tamil Development. Veeramamunivar is the Tamil name of Constanzo Giuseppe Beschi, an Italian Jesuit missionary who was born on 8 November 1680 at Castiglione delle Stiviere in the district of Mantua in Italy. He reached Goa in October 1710 and arrived at Madurai in May 1711. He served at Elakurichi, at Kamanayakkanpatti and in the Thanjavur country, and he moved to the Coromandel coast from 1740. He died on 4 February 1747 at Sampaloor, also called Ambalakkadu, in what was then the Kingdom of Cochin and is now the Thrissur district of Kerala, and he is buried at the Church of Saint Francis Xavier at Sampaloor. The title Veeramamunivar means the valiant great ascetic. His contribution to Tamil letters is substantial. He composed the epic Thembavani, wrote the satirical work Paramarthaguruvin Kathai, compiled the quadruple lexicon Chaturakarati which is regarded as the first Tamil to Latin dictionary, wrote the grammatical work Thonnool and the didactic Vedhiyar Ozukkam, produced a grammar of colloquial or kodunthamizh Tamil, and translated portions of the Thirukkural into Latin, through which the Tamil classic first reached a European readership. No source reports which anniversary of his birth this was, so no ordinal is stated here.

2026 நவம்பர் 8 ஞாயிற்றுக்கிழமை, அறிஞரின் பிறந்த நாளில், சென்னை மெரினா கடற்கரையோரம் காமராஜர் சாலையில் உள்ள வீரமாமுனிவர் சிலைக்கு தமிழ்நாடு அரசின் அமைச்சர்கள் மலர் வணக்கம் செலுத்தினர். மாநில அரசின் சார்பாக அமைச்சர்கள் சிலைக்கு மாலை அணிவித்து, அவரது படத்தின் மீது மலர் தூவினர். உணவு மற்றும் நுகர்பொருள் வழங்கல் துறை அமைச்சர் திரு பி வெங்கடரமணன், பள்ளிக் கல்வி, தமிழ் வளர்ச்சி மற்றும் தகவல் மற்றும் பொது தொடர்புத் துறை அமைச்சர் திரு அ ராஜ்மோகன், மாநிலத்தில் முதன்முறையாக உருவாக்கப்பட்ட சமூக நீதித் துறையை வைத்திருக்கும் சமூக நீதித் துறை அமைச்சர் திரு வன்னி அரசு ஆகியோர் கலந்துகொண்டனர். தமிழ் வளர்ச்சி மற்றும் தகவல் துறைச் செயலாளர் திரு வி ராஜராமன், தகவல் மற்றும் மக்கள் தொடர்புத் துறை இயக்குநர் திரு அ அருண் தம்புராஜ், தமிழ் வளர்ச்சித் துறை இயக்குநர் திரு ந அருள் ஆகிய அதிகாரிகள் உடனிருந்தனர். வீரமாமுனிவர் என்பது கான்ஸ்டன்சோ ஜூசெப்பே பெஸ்கி என்ற இத்தாலிய ஜேசுயிட் சமயப் பணியாளரின் தமிழ்ப் பெயர்; இத்தாலியின் மாண்டுவா மாவட்டத்தில் உள்ள கஸ்தீக்லியோனே தெல்லே ஸ்தீவியேரே என்ற ஊரில் 1680 நவம்பர் 8 அன்று அவர் பிறந்தார். 1710 அக்டோபரில் கோவாவை அடைந்து, 1711 மே மாதம் மதுரைக்கு வந்தார். ஏலாக்குறிச்சி, காமநாயக்கன்பட்டி மற்றும் தஞ்சை நாட்டில் பணியாற்றினார்; 1740 முதல் சோழமண்டலக் கடற்கரைக்கு இடம்பெயர்ந்தார். அப்போதைய கொச்சி அரசில், இப்போதைய கேரளாவின் திருச்சூர் மாவட்டத்தில் உள்ள சம்பாளூர், அதாவது அம்பலக்காடு என்ற ஊரில் 1747 பிப்ரவரி 4 அன்று இறந்தார்; சம்பாளூரில் உள்ள புனித பிரான்சிஸ் சவேரியார் ஆலயத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். வீரமாமுனிவர் என்ற பெயர் வீரம் மிக்க பெரிய முனிவர் என்று பொருள்படும். தமிழ் இலக்கியத்துக்கு அவரது பங்களிப்பு பெரியது. தேம்பாவணி என்ற காப்பியத்தை இயற்றினார்; பரமார்த்த குருவின் கதை என்ற நகைச்சுவை நூலை எழுதினார்; முதல் தமிழ் லத்தீன் அகராதியாகக் கருதப்படும் சதுரகராதியைத் தொகுத்தார்; தொன்னூல் என்ற இலக்கண நூலையும் வேதியர் ஒழுக்கம் என்ற அறநூலையும் எழுதினார்; கொடுந்தமிழ் இலக்கணம் ஒன்றை உருவாக்கினார்; திருக்குறளின் பகுதிகளை லத்தீன் மொழியில் மொழிபெயர்த்தார், அதன் வழியாகவே தமிழ்ச் செம்மொழி நூல் முதன்முதலில் ஐரோப்பிய வாசகரை எட்டியது. இது அவரது எத்தனையாவது பிறந்த நாள் என்பதை எந்த ஆதாரமும் தெரிவிக்கவில்லை; எனவே இங்கே எண் வரிசை குறிப்பிடப்படவில்லை.

On Sunday 8 November 2026 the Government of Tamil Nadu relieved Jayanthi, an officer of the Indian Administrative Service, of the additional charge of Director of Public Libraries, and appointed R V Shajeevana of the same service as the new Director of Public Libraries. Jayanthi continues in her substantive post as Chairman of the Teachers Recruitment Board, the body that conducts recruitment examinations for teaching posts in the state. The change came against the background of questions raised about the procurement of books for Periyar Arivulagam. That institution is a seven storey library and science centre at Gandhipuram in Coimbatore. It was built at a project cost of about three hundred and one crore and seventy one lakh rupees, of which about two hundred and forty five crore rupees went to construction and about fifty crore rupees to the purchase of books. It stands on six point nine eight acres with a floor area of about one lakh and ninety eight thousand square feet and holds more than one lakh books, and it houses a digital library, a science centre, a planetarium, an incubation centre and a laboratory for science, technology, engineering and mathematics. The project was initiated in 2024 under the previous government and the completed institution was opened to the public on 16 October 2026 by the Chief Minister of Tamil Nadu Thiru C Joseph Vijay. The questions about procurement were raised by the Tamil writer Perumal Murugan on the Tamil web portal Sindhai on 6 November 2026. He wrote that standard publication lists had been bypassed and that the prices paid for certain titles did not match their ordinary market prices, and he said he had been unable to verify some of the book numbers online. On the same day, 6 November 2026, the Minister for School Education, Tamil Development and Information and Publicity Thiru A Rajmohan announced an inquiry into the procurement. Candidates should note what is established and what is not. The appointment of the new Director, the order of inquiry and the opening of the library are actions of the government and are matters of record. The figures and characterisations in the procurement controversy are allegations made by writers and by political parties. No first information report has been registered, no complaint before the Directorate of Vigilance and Anti Corruption has been confirmed, and no court or audit finding exists. Opposition parties have demanded an inquiry by that Directorate and a special investigation team.

2026 நவம்பர் 8 ஞாயிற்றுக்கிழமை, இந்திய ஆட்சிப் பணி அதிகாரி ஜெயந்தி அவர்களை பொது நூலகங்கள் இயக்குநர் என்ற கூடுதல் பொறுப்பிலிருந்து தமிழ்நாடு அரசு விடுவித்து, அதே பணியைச் சேர்ந்த ஆர் வி ஷஜீவனா அவர்களைப் பொது நூலகங்களின் புதிய இயக்குநராக நியமித்தது. மாநிலத்தில் ஆசிரியர் பதவிகளுக்கான தேர்வுகளை நடத்தும் அமைப்பான ஆசிரியர் தேர்வு வாரியத்தின் தலைவர் என்ற தமது நிரந்தரப் பதவியில் ஜெயந்தி தொடர்கிறார். பெரியார் அறிவுலகத்துக்கு நூல்கள் கொள்முதல் செய்யப்பட்டது குறித்து எழுப்பப்பட்ட கேள்விகளின் பின்னணியில் இந்த மாற்றம் வந்தது. அந்த நிறுவனம் கோயம்புத்தூரின் காந்திபுரத்தில் உள்ள ஏழு மாடி நூலகம் மற்றும் அறிவியல் மையம். சுமார் முந்நூற்று ஒரு கோடி எழுபத்தோரு லட்சம் ரூபாய் திட்டச் செலவில் கட்டப்பட்டது; அதில் சுமார் இருநூற்று நாற்பத்தைந்து கோடி ரூபாய் கட்டுமானத்துக்கும், சுமார் ஐம்பது கோடி ரூபாய் நூல்கள் வாங்குவதற்கும் செலவானது. ஆறு புள்ளி ஒன்பது எட்டு ஏக்கரில் அமைந்துள்ளது; சுமார் ஒரு லட்சம் தொண்ணூற்று எட்டாயிரம் சதுர அடி தரைப் பரப்பு; ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் உள்ளன; மின்னணு நூலகம், அறிவியல் மையம், கோளரங்கம், அடைகாப்பு மையம் மற்றும் அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொறியியல் மற்றும் கணிதத்துக்கான ஆய்வகம் ஆகியவை அதில் உள்ளன. இந்தத் திட்டம் முந்தைய அரசின் கீழ் 2024 இல் தொடங்கப்பட்டது; நிறைவு பெற்ற நிறுவனம் 2026 அக்டோபர் 16 அன்று தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் திரு சி ஜோசப் விஜய் அவர்களால் பொதுமக்கள் பயன்பாட்டுக்குத் திறக்கப்பட்டது. கொள்முதல் குறித்த கேள்விகளை, தமிழ் எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகன் 2026 நவம்பர் 6 அன்று சிந்தை என்ற தமிழ் வலைதளத்தில் எழுப்பினார். நிலையான வெளியீட்டுப் பட்டியல்கள் தவிர்க்கப்பட்டன என்றும், சில நூல்களுக்குச் செலுத்தப்பட்ட விலைகள் அவற்றின் வழக்கமான சந்தை விலைகளுக்கு ஒத்துப்போகவில்லை என்றும் அவர் எழுதினார்; சில நூல் எண்களை இணையத்தில் சரிபார்க்க முடியவில்லை என்றும் கூறினார். அதே நாளான 2026 நவம்பர் 6 அன்று, பள்ளிக் கல்வி, தமிழ் வளர்ச்சி மற்றும் தகவல் மற்றும் பொது தொடர்புத் துறை அமைச்சர் திரு அ ராஜ்மோகன் கொள்முதல் குறித்த விசாரணையை அறிவித்தார். நிறுவப்பட்டது எது, நிறுவப்படாதது எது என்பதைத் தேர்வர்கள் கவனிக்க வேண்டும். புதிய இயக்குநர் நியமனம், விசாரணை ஆணை மற்றும் நூலகத் திறப்பு ஆகியவை அரசின் நடவடிக்கைகள், பதிவில் உள்ள உண்மைகள். கொள்முதல் சர்ச்சையில் உள்ள புள்ளிவிவரங்களும் விவரிப்புகளும் எழுத்தாளர்களும் அரசியல் கட்சிகளும் முன்வைத்த குற்றச்சாட்டுகள். எந்த முதல் தகவல் அறிக்கையும் பதிவு செய்யப்படவில்லை; ஊழல் தடுப்பு மற்றும் கண்காணிப்புத் துறையில் எந்தப் புகாரும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை; எந்த நீதிமன்ற அல்லது தணிக்கை முடிவும் இல்லை. அந்தத் துறையின் விசாரணையையும் தனிப்படை விசாரணையையும் எதிர்க்கட்சிகள் கோரியுள்ளன.

On 8 November 2026, the day of Deepavali, Anuj Shrivatri became the hundredth chess Grandmaster of India and the first Grandmaster produced by the state of Madhya Pradesh. He is twenty two years of age and held the title of International Master before this achievement. He earned the Grandmaster title by winning the Seventh ASEAN Plus Individual Open Chess Championship of 2026, held in the Philippines, where according to the All India Chess Federation an outright win in the event carries the direct Grandmaster title rather than requiring the usual accumulation of norms. He lost his opening game in the championship and recovered from that start to win the title. The President of the All India Chess Federation Mr Nitin Narang congratulated him publicly, calling the achievement historic and adding the words onwards to two hundred Grandmasters. The milestone invites a long view of Indian chess. Viswanathan Anand became the first Grandmaster of India in 1988, so the hundredth title has arrived thirty eight years after the first. Dibyendu Barua became the second Grandmaster of the country in 1991 and Pravin Thipsay the third in 1997, which means that India took nine years to move from one Grandmaster to three and has added the remaining ninety seven in the years since. The pace has quickened sharply in recent years. S Aswath was the ninety eighth Grandmaster of India and V S Rathanvel became the ninety ninth in July 2026, only months before this hundredth title. For candidates in Tamil Nadu the state dimension is worth holding. Tamil Nadu accounts for more than a third of all Indian Grandmasters and has produced more of them than any other state. As of March 2026, when India had ninety four Grandmasters, thirty five of them were from Tamil Nadu, ahead of Maharashtra with fourteen and West Bengal with eleven. Viswanathan Anand, who is from Tamil Nadu, won the FIDE World Chess Championship in 2000 and became the undisputed World Chess Champion in 2007, holding that title until 2013.

தீபாவளி நாளான 2026 நவம்பர் 8 அன்று, அனுஜ் ஸ்ரீவத்ரி இந்தியாவின் நூறாவது சதுரங்க கிராண்ட்மாஸ்டராகவும், மத்தியப் பிரதேச மாநிலம் உருவாக்கிய முதல் கிராண்ட்மாஸ்டராகவும் ஆனார். அவருக்கு வயது இருபத்திரண்டு; இந்தச் சாதனைக்கு முன்பு அவர் சர்வதேச மாஸ்டர் பட்டத்தை வைத்திருந்தார். பிலிப்பைன்ஸில் நடைபெற்ற 2026 ஆம் ஆண்டின் ஏழாவது ஆசியான் பிளஸ் தனிநபர் ஓப்பன் சதுரங்கப் போட்டியில் வெற்றி பெற்று அவர் கிராண்ட்மாஸ்டர் பட்டத்தைப் பெற்றார்; அகில இந்திய சதுரங்கக் கூட்டமைப்பின் கூற்றுப்படி, இந்தப் போட்டியில் தனித்த வெற்றி, வழக்கமான நெறிகளைச் சேர்ப்பதற்குப் பதிலாக நேரடி கிராண்ட்மாஸ்டர் பட்டத்தை வழங்குகிறது. போட்டியில் தமது முதல் ஆட்டத்தில் அவர் தோல்வியடைந்து, அந்தத் தொடக்கத்திலிருந்து மீண்டு பட்டத்தை வென்றார். அகில இந்திய சதுரங்கக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் திரு நிதின் நாரங், இந்தச் சாதனையை வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக வர்ணித்து, இருநூறு கிராண்ட்மாஸ்டர்களை நோக்கி முன்னேறுவோம் என்ற சொற்களைச் சேர்த்து, பொதுவெளியில் அவரை வாழ்த்தினார். இந்த மைல்கல் இந்திய சதுரங்கத்தின் நீண்ட பார்வையை அழைக்கிறது. விஸ்வநாதன் ஆனந்த் 1988 இல் இந்தியாவின் முதல் கிராண்ட்மாஸ்டராக ஆனார்; எனவே நூறாவது பட்டம் முதல் பட்டத்துக்குப் பிறகு முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளில் வந்துள்ளது. திவ்யேந்து பருவா 1991 இல் நாட்டின் இரண்டாவது கிராண்ட்மாஸ்டராகவும், பிரவீண் திப்சே 1997 இல் மூன்றாவது ஆகவும் ஆனார்; அதாவது ஒரு கிராண்ட்மாஸ்டரிலிருந்து மூன்றுக்கு நகர இந்தியாவுக்கு ஒன்பது ஆண்டுகள் தேவைப்பட்டன, மீதமுள்ள தொண்ணூற்று ஏழை அதன் பிறகான ஆண்டுகளில் சேர்த்துள்ளது. சமீபத்திய ஆண்டுகளில் வேகம் கூர்மையாக அதிகரித்துள்ளது. எஸ் அஸ்வத் இந்தியாவின் தொண்ணூற்று எட்டாவது கிராண்ட்மாஸ்டர்; வி எஸ் ரத்தன்வேல் 2026 ஜூலையில் தொண்ணூற்று ஒன்பதாவது ஆனார், இந்த நூறாவது பட்டத்துக்கு சில மாதங்கள் முன்பு மட்டுமே. தமிழ்நாட்டுத் தேர்வர்களுக்கு மாநில பரிமாணம் நினைவில் கொள்ளத் தக்கது. இந்திய கிராண்ட்மாஸ்டர்களில் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் மேல் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள்; வேறு எந்த மாநிலத்தையும் விட அதிகமானவர்களை தமிழ்நாடு உருவாக்கியுள்ளது. 2026 மார்ச் நிலவரப்படி இந்தியாவில் தொண்ணூற்று நான்கு கிராண்ட்மாஸ்டர்கள் இருந்தபோது, அவர்களில் முப்பத்தைந்து பேர் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள்; மகாராஷ்டிரா பதினான்கு, மேற்கு வங்கம் பதினொன்று. தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த விஸ்வநாதன் ஆனந்த், 2000 இல் ஃபிடே உலக சதுரங்க சாம்பியன் பட்டத்தை வென்றார்; 2007 இல் தகராறில்லாத உலக சதுரங்க சாம்பியன் ஆனார், 2013 வரை அந்தப் பட்டத்தை வைத்திருந்தார்.

On 8 November 2026 Shri Lal Krishna Advani completed ninety nine years of age and entered his hundredth year. He was born on 8 November 1927 at Karachi in Sindh, then part of British India and now in Pakistan. The Prime Minister Shri Narendra Modi marked the occasion with a written tribute and a public message, describing the day as a landmark day and recalling the course of Shri Advani's public life. The tribute recalled his experience of the Partition of India, his years in building the Bharatiya Jana Sangh, his central part in building the Bharatiya Janata Party into a national force, his stand for democracy during the Emergency, and the Rath Yatra he led from Somnath to Ayodhya. It also described him as a voracious reader, a prolific writer and a lover of culture and cinema. Shri Advani served as the Deputy Prime Minister of India from 2002 to 2004 and as the Union Home Minister from 1998. He was conferred the Bharat Ratna, the highest civilian award of the country, in 2024, and the award was presented to him by the President of India Smt Droupadi Murmu at his residence on 31 March 2024 because of his age and health. Candidates should note a point of precision that examiners like to test. A person who completes ninety nine years enters the hundredth year of life, so 8 November 2026 marks the beginning of his hundredth year and not his centenary. His hundredth birthday will fall in November 2027.

2026 நவம்பர் 8 அன்று திரு லால் கிருஷ்ண அத்வானி தொண்ணூற்று ஒன்பது வயதை நிறைவு செய்து, தமது நூறாவது ஆண்டில் நுழைந்தார். அப்போதைய பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் பகுதியாக இருந்து இப்போது பாகிஸ்தானில் உள்ள சிந்து மாநிலத்தின் கராச்சியில் 1927 நவம்பர் 8 அன்று அவர் பிறந்தார். பிரதமர் திரு நரேந்திர மோடி, எழுத்து வடிவ அஞ்சலியுடனும் பொது செய்தியுடனும் இந்த நாளைக் குறித்தார்; அந்த நாளை ஒரு மைல்கல் நாள் என்று வர்ணித்து, திரு அத்வானியின் பொது வாழ்க்கைப் பாதையை நினைவுகூர்ந்தார். இந்திய பிரிவினை பற்றிய அவரது அனுபவம், பாரதீய ஜன சங்கத்தைக் கட்டி எழுப்பிய ஆண்டுகள், பாரதீய ஜனதா கட்சியைத் தேசியச் சக்தியாக உருவாக்குவதில் அவரது மைய இடம், நெருக்கடி நிலைக் காலத்தில் ஜனநாயகத்துக்காக அவர் எடுத்த நிலைப்பாடு, சோம்நாத்திலிருந்து அயோத்தி வரை அவர் தலைமை தாங்கிய ரத யாத்திரை ஆகியவற்றை அந்த அஞ்சலி நினைவுகூர்ந்தது. பெரிதும் வாசிப்பவர், அதிகமாக எழுதுபவர், கலாச்சாரம் மற்றும் திரைப்படத்தை நேசிப்பவர் என்றும் அது அவரை வர்ணித்தது. திரு அத்வானி 2002 முதல் 2004 வரை இந்தியாவின் துணைப் பிரதமராகவும், 1998 முதல் மத்திய உள்துறை அமைச்சராகவும் பணியாற்றினார். நாட்டின் மிக உயர்ந்த குடிமை விருதான பாரத ரத்னா 2024 இல் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது; அவரது வயது மற்றும் உடல்நிலை காரணமாக, 2024 மார்ச் 31 அன்று அவரது இல்லத்தில் இந்திய குடியரசுத் தலைவர் திருமதி திரௌபதி முர்மு அவர்களால் விருது வழங்கப்பட்டது. தேர்வாளர்கள் சோதிக்க விரும்பும் ஒரு துல்லியக் குறிப்பைத் தேர்வர்கள் கவனிக்க வேண்டும். தொண்ணூற்று ஒன்பது ஆண்டுகளை நிறைவு செய்பவர் வாழ்வின் நூறாவது ஆண்டில் நுழைகிறார்; எனவே 2026 நவம்பர் 8 அவரது நூறாவது ஆண்டின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது, நூற்றாண்டு விழாவை அல்ல. அவரது நூறாவது பிறந்த நாள் 2027 நவம்பரில் வரும்.

On 8 November 2026 Shourya Ambure of India won the bronze medal in the final of the women's hundred metres hurdles at the Dakar Youth Olympic Games in Senegal. She clocked thirteen point five nine seconds, which was a personal best, and finished two hundredths of a second behind the silver medallist. The gold went to Zhang Keyi of China in thirteen point one seven seconds and the silver to Anna Peeters of France in thirteen point five seven seconds. Shourya Ambure is seventeen years of age and comes from Maharashtra, and she was the only track and field athlete representing India at these Games. The athletics programme at Dakar ran only from 8 to 10 November, which is why her qualifying round and her final fell on the same day. She had clocked thirteen point seven seven seconds in the earlier round and improved on that by eighteen hundredths of a second in the final. Her medal is the first athletics medal won by India at these Games, and it followed a return to competition after an anterior cruciate ligament injury sustained in training. The achievement carries a further distinction worth stating carefully. India had won four athletics medals at earlier editions of the Youth Olympic Games and all four were won by boys, so no Indian woman appears on the available list of India's previous Youth Olympics athletics medallists. The Dakar Games are the fourth edition of the Summer Youth Olympic Games and ran from 31 October to 13 November 2026, with competition spread across Dakar, Diamniadio and Saly. About two thousand seven hundred athletes took part in twenty five sports and one hundred and fifty three medal events. The International Olympic Committee describes these Games as the first Olympic sporting event ever held on African soil.

2026 நவம்பர் 8 அன்று செனகலில் நடைபெற்ற டாக்கார் இளையர் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில், மகளிர் நூறு மீட்டர் தடை ஓட்ட இறுதிப் போட்டியில் இந்தியாவின் ஷௌர்யா அம்புரே வெண்கலப் பதக்கத்தை வென்றார். அவர் பதின்மூன்று புள்ளி ஐந்து ஒன்பது வினாடிகளில் ஓடினார், இது அவரது தனிப்பட்ட சிறந்த நேரம்; வெள்ளிப் பதக்கம் வென்றவரை விட நூறில் இரண்டு வினாடி பின்தங்கினார். சீனாவின் ஜாங் கெயி பதின்மூன்று புள்ளி ஒன்று ஏழு வினாடிகளில் தங்கத்தையும், பிரான்சின் அன்னா பீட்டர்ஸ் பதின்மூன்று புள்ளி ஐந்து ஏழு வினாடிகளில் வெள்ளியையும் வென்றனர். ஷௌர்யா அம்புரேவுக்கு வயது பதினேழு; மகாராஷ்டிராவைச் சேர்ந்தவர்; இந்தப் போட்டிகளில் இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய ஒரே தடகள வீராங்கனை இவர். டாக்காரில் தடகளப் போட்டிகள் நவம்பர் 8 முதல் 10 வரை மட்டுமே நடைபெற்றன; அதனால்தான் அவரது தகுதிச் சுற்றும் இறுதிப் போட்டியும் ஒரே நாளில் அமைந்தன. முந்தைய சுற்றில் பதின்மூன்று புள்ளி ஏழு ஏழு வினாடிகளில் ஓடியிருந்தார்; இறுதிப் போட்டியில் அதை நூறில் பதினெட்டு வினாடி மேம்படுத்தினார். இந்தப் போட்டிகளில் இந்தியா வென்ற முதல் தடகளப் பதக்கம் இது; பயிற்சியில் ஏற்பட்ட முன் குறுக்கு தசைநார் காயத்துக்குப் பிறகு போட்டிக்குத் திரும்பியதைத் தொடர்ந்து இது வந்தது. இந்தச் சாதனை கவனமாகக் கூற வேண்டிய மேலுமொரு சிறப்பைக் கொண்டுள்ளது. இளையர் ஒலிம்பிக் போட்டிகளின் முந்தைய பதிப்புகளில் இந்தியா நான்கு தடகளப் பதக்கங்களை வென்றிருந்தது; அந்த நான்கையும் ஆண்களே வென்றனர்; எனவே இந்தியாவின் முந்தைய இளையர் ஒலிம்பிக் தடகளப் பதக்கம் வென்றவர்களின் கிடைக்கும் பட்டியலில் எந்த இந்தியப் பெண்ணும் இடம்பெறவில்லை. டாக்கார் போட்டிகள் கோடைகால இளையர் ஒலிம்பிக் போட்டிகளின் நான்காவது பதிப்பு; 2026 அக்டோபர் 31 முதல் நவம்பர் 13 வரை நடைபெற்றன; டாக்கார், டியாம்னியாடியோ மற்றும் சாலி ஆகிய இடங்களில் போட்டிகள் பரவியிருந்தன. சுமார் இரண்டாயிரம் எழுநூறு வீரர் வீராங்கனைகள் இருபத்தைந்து விளையாட்டுகளிலும் நூற்று ஐம்பத்து மூன்று பதக்க நிகழ்வுகளிலும் பங்கேற்றனர். ஆப்பிரிக்க மண்ணில் இதுவரை நடத்தப்பட்ட முதல் ஒலிம்பிக் விளையாட்டு நிகழ்வு இதுவே என்று சர்வதேச ஒலிம்பிக் கமிட்டி இந்தப் போட்டிகளை விவரிக்கிறது.

On 7 November 2026 Taniya of India won the silver medal in the women's seventy five kilogram class of beach wrestling at the Dakar Youth Olympic Games. She lost the gold medal bout by one point to two to Min Zhao of China at the Saly Beach West venue at Saly in Senegal. This is the first medal that India has won in beach wrestling at any edition of the Youth Olympic Games, which is what gives the result its significance beyond the medal itself. Her opponent Min Zhao was the under seventeen world champion of 2025 in the sixty nine kilogram class, so the Indian wrestler was contesting the final against a reigning world age group champion in a heavier weight class. Beach wrestling is a distinct discipline governed by United World Wrestling, the international federation for the sport. It is contested on a circular sand surface rather than on a mat, the bouts are shorter than in the Olympic styles, and a wrestler scores by taking the opponent's back to the sand or by pushing the opponent out of the circle. Unlike freestyle and Greco Roman wrestling, which are long standing Olympic disciplines, beach wrestling is not on the programme of the Olympic Games proper and appears at youth and beach games events. For candidates it is useful to hold the structure of the sport clearly. Freestyle wrestling permits holds below the waist and the use of the legs, Greco Roman wrestling forbids both and restricts attack to the upper body, and beach wrestling is a third and separate form with its own rules and its own world championships.

2026 நவம்பர் 7 அன்று டாக்கார் இளையர் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் கடற்கரை மல்யுத்தத்தின் மகளிர் எழுபத்தைந்து கிலோகிராம் பிரிவில் இந்தியாவின் தானியா வெள்ளிப் பதக்கத்தை வென்றார். செனகலின் சாலியில் உள்ள சாலி பீச் வெஸ்ட் அரங்கில், சீனாவின் மின் ஜாவோவிடம் ஒன்றுக்கு இரண்டு என்ற புள்ளிக் கணக்கில் தங்கப் பதக்கச் சுற்றில் அவர் தோல்வியடைந்தார். இளையர் ஒலிம்பிக் போட்டிகளின் எந்தப் பதிப்பிலும் கடற்கரை மல்யுத்தத்தில் இந்தியா வென்ற முதல் பதக்கம் இதுவே; பதக்கத்துக்கு அப்பால் இந்த முடிவுக்கு முக்கியத்துவம் தருவது இதுவே. அவரது எதிராளி மின் ஜாவோ, அறுபத்தொன்பது கிலோகிராம் பிரிவில் 2025 ஆம் ஆண்டின் பதினேழு வயதுக்கு உட்பட்ட உலக சாம்பியன்; எனவே இந்திய வீராங்கனை, அதிக எடைப் பிரிவில் நடப்பு உலக வயது வகுப்பு சாம்பியனை எதிர்த்து இறுதிப் போட்டியில் விளையாடினார். கடற்கரை மல்யுத்தம் என்பது விளையாட்டுக்கான சர்வதேச கூட்டமைப்பான ஒருங்கிணைந்த உலக மல்யுத்த அமைப்பால் நிர்வகிக்கப்படும் தனித்த பிரிவு. இது பாயில் அல்லாமல் வட்ட வடிவ மணல் தளத்தில் நடத்தப்படுகிறது; ஒலிம்பிக் பாணிகளை விட சுற்றுகள் குறுகியவை; எதிராளியின் முதுகை மணலில் படும்படி செய்வது அல்லது எதிராளியை வட்டத்துக்கு வெளியே தள்ளுவது மூலம் வீரர் புள்ளி பெறுகிறார். நெடுங்காலமாக ஒலிம்பிக் பிரிவுகளாக உள்ள ஃப்ரீஸ்டைல் மற்றும் கிரேகோ ரோமன் மல்யுத்தங்களைப் போல அல்லாமல், கடற்கரை மல்யுத்தம் ஒலிம்பிக் போட்டிகளின் நிகழ்ச்சி நிரலில் இல்லை; இளையர் மற்றும் கடற்கரை விளையாட்டு நிகழ்வுகளில் இடம்பெறுகிறது. விளையாட்டின் அமைப்பைத் தெளிவாக நினைவில் கொள்வது தேர்வர்களுக்குப் பயனுள்ளது. ஃப்ரீஸ்டைல் மல்யுத்தம் இடுப்புக்குக் கீழே பிடிப்பதையும் கால்களைப் பயன்படுத்துவதையும் அனுமதிக்கிறது; கிரேகோ ரோமன் மல்யுத்தம் இரண்டையும் தடை செய்து, தாக்குதலை மேல் உடலுக்கு மட்டுப்படுத்துகிறது; கடற்கரை மல்யுத்தம் தனது சொந்த விதிகளும் சொந்த உலகப் போட்டிகளும் கொண்ட மூன்றாவது தனி வடிவம்.

National Legal Services Day is observed every year on 9 November. The day marks the commencement of the Legal Services Authorities Act of 1987, which is Act number thirty nine of 1987 and received assent on 11 October 1987. The Act did not come into force at once. Section one of the Act left the date of commencement to notification, and the whole Act except Chapter three was brought into force on 9 November 1995 by notification numbered S O eight hundred and ninety three E, dated 9 November 1995. The National Legal Services Authority, commonly called NALSA, was constituted on that same date, 9 November 1995, and its office became fully functional by February 1998. The National Legal Services Authority itself refers to the day as Legal Services Day and traces the observance to a call made at the First Annual Meet of the State Legal Services Authorities. The constitutional foundation of free legal aid lies in Article 39A, which is part of the Directive Principles of State Policy in Part four of the Constitution and requires the State to secure that the operation of the legal system promotes justice on a basis of equal opportunity, and in particular to provide free legal aid so that opportunities for securing justice are not denied to any citizen by reason of economic or other disabilities. The Authority reads this together with Article 14, the guarantee of equality before law. Article 22, clause one, separately guarantees to every arrested person the right to consult and to be defended by a legal practitioner of his choice. Under the Act the Authority organises Lok Adalats, which are forums for the amicable settlement of disputes whose awards are deemed to be decrees of a civil court and are final. The structure runs from the National Authority through State Legal Services Authorities to District and Taluk level committees. The Patron in Chief of the National Legal Services Authority is the Chief Justice of India, at present the Honourable Mister Justice Surya Kant, and its Executive Chairman is a sitting judge of the Supreme Court, at present the Honourable Mister Justice Vikram Nath. One point deserves emphasis because coaching material regularly gets it wrong. No official body announces an annual theme for National Legal Services Day, so any theme attributed to it should be treated with suspicion.

தேசிய சட்டப் பணிகள் தினம் ஆண்டுதோறும் நவம்பர் 9 அன்று கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. 1987 ஆம் ஆண்டின் சட்டப் பணி ஆணையங்கள் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்ததை இந்த நாள் குறிக்கிறது; அது 1987 ஆம் ஆண்டின் முப்பத்தொன்பதாவது சட்டம்; 1987 அக்டோபர் 11 அன்று ஒப்புதல் பெற்றது. இந்தச் சட்டம் உடனடியாக நடைமுறைக்கு வரவில்லை. சட்டத்தின் முதல் பிரிவு, நடைமுறைக்கு வரும் தேதியை அறிவிப்புக்கு விட்டுவைத்தது; மூன்றாவது அத்தியாயத்தைத் தவிர முழுச் சட்டமும், 1995 நவம்பர் 9 தேதியிட்ட எஸ் ஓ எண்ணூற்று தொண்ணூற்று மூன்று ஈ என்ற எண்ணுள்ள அறிவிப்பின் மூலம் 1995 நவம்பர் 9 அன்று நடைமுறைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது. பொதுவாக நல்சா என்று அழைக்கப்படும் தேசிய சட்டப் பணி ஆணையம், அதே தேதியான 1995 நவம்பர் 9 அன்று அமைக்கப்பட்டது; அதன் அலுவலகம் 1998 பிப்ரவரியில் முழுமையாகச் செயல்படத் தொடங்கியது. தேசிய சட்டப் பணி ஆணையமே இந்த நாளை சட்டப் பணிகள் தினம் என்று குறிப்பிடுகிறது; மாநில சட்டப் பணி ஆணையங்களின் முதல் ஆண்டு கூட்டத்தில் விடுக்கப்பட்ட அழைப்பிலிருந்து இந்தக் கடைப்பிடித்தலைத் தொடங்குகிறது. இலவச சட்ட உதவியின் அரசியலமைப்பு அடித்தளம் 39அ பிரிவில் உள்ளது; அது அரசியலமைப்பின் நான்காம் பகுதியில் உள்ள அரசின் கொள்கை வழிகாட்டும் நெறிமுறைகளின் ஒரு பகுதி; சட்ட அமைப்பின் செயல்பாடு சம வாய்ப்பு அடிப்படையில் நீதியை முன்னெடுப்பதை உறுதி செய்வதையும், குறிப்பாக பொருளாதார அல்லது பிற இயலாமைகளின் காரணமாக நீதி பெறும் வாய்ப்புகள் எந்தக் குடிமகனுக்கும் மறுக்கப்படாமல் இருக்க இலவச சட்ட உதவியை வழங்குவதையும் அரசின் கடமையாக அது ஆக்குகிறது. சட்டத்தின் முன் சமத்துவத்துக்கான உறுதியளிப்பான 14 ஆவது பிரிவுடன் இணைத்து ஆணையம் இதைப் படிக்கிறது. 22 ஆவது பிரிவின் முதல் உட்பிரிவு, கைது செய்யப்பட்ட ஒவ்வொருவருக்கும் தமது விருப்பப்படி ஒரு வழக்குரைஞரை ஆலோசிக்கவும் அவரால் வாதிடப்படவும் உரிமையை தனியாக உறுதியளிக்கிறது. சட்டத்தின் கீழ் ஆணையம் மக்கள் நீதிமன்றங்களை ஏற்பாடு செய்கிறது; இவை தகராறுகளை நல்லிணக்கத்துடன் தீர்க்கும் அமைப்புகள்; அவற்றின் தீர்ப்புகள் சிவில் நீதிமன்றத்தின் ஆணைகளாகக் கருதப்படுகின்றன, அவை இறுதியானவை. இந்த அமைப்பு தேசிய ஆணையத்திலிருந்து மாநில சட்டப் பணி ஆணையங்கள் வழியாக மாவட்ட மற்றும் வட்ட அளவிலான குழுக்கள் வரை இயங்குகிறது. தேசிய சட்டப் பணி ஆணையத்தின் தலைமைக் காப்பாளர் இந்தியத் தலைமை நீதிபதி, தற்போது மாண்புமிகு நீதியரசர் சூர்ய காந்த்; அதன் நிர்வாகத் தலைவர் உச்ச நீதிமன்றத்தின் பதவியில் உள்ள நீதிபதி, தற்போது மாண்புமிகு நீதியரசர் விக்ரம் நாத். பயிற்சி நூல்கள் வழக்கமாகத் தவறு செய்வதால் ஒரு குறிப்பு வலியுறுத்தப்பட வேண்டும். தேசிய சட்டப் பணிகள் தினத்துக்கு எந்த அதிகாரபூர்வ அமைப்பும் ஆண்டுக் கருப்பொருளை அறிவிப்பதில்லை; எனவே அதற்குக் கூறப்படும் எந்தக் கருப்பொருளையும் சந்தேகத்துடன் அணுக வேண்டும்.

Uttarakhand observes its Foundation Day, called Uttarakhand Sthapna Diwas, on 9 November every year. The state was created on 9 November 2000 under the Uttar Pradesh Reorganisation Act of 2000, by which the hill districts of the then state of Uttar Pradesh were carved out to form a separate state. It was the twenty seventh state of the Indian Union at the time of its creation, and 9 November 2026 is therefore the twenty sixth Foundation Day. The new state was first named Uttaranchal. It was renamed Uttarakhand by the Uttaranchal Alteration of Name Act of 2006, which is Act number fifty two of 2006 and received assent on 21 December 2006. That Act left its own commencement to notification and came into force on 1 January 2007 through notification G S R seven hundred and seventy nine E dated 29 December 2006. Section three of the Act provided that from the appointed day the state shall be known as the State of Uttarakhand, and sections four and five amended entry twenty seven of the First Schedule and entry eighteen of the Fourth Schedule of the Constitution, the First Schedule being the list of states and the Fourth Schedule the allocation of seats in the Council of States. The entry number twenty seven in the First Schedule is itself a neat confirmation of the state's position as the twenty seventh state. The capital of Uttarakhand is Dehradun. Its Chief Minister is Shri Pushkar Singh Dhami and its Governor is Doctor Dhal Singh Bisen, who was sworn in on 19 October 2026. The High Court of Uttarakhand has its seat at Nainital, and in July 2026 the Supreme Court cleared the proposal of the state government to shift the seat of the High Court to Haldwani, setting aside a direction of the High Court to hold a referendum among lawyers and litigants on the question. Candidates should also remember that two other states were created in the same year, namely Chhattisgarh on 1 November 2000 and Jharkhand on 15 November 2000.

உத்தராகண்ட் சுதாபனா திவஸ் என்று அழைக்கப்படும் தனது உருவாக்க நாளை, உத்தராகண்ட் ஆண்டுதோறும் நவம்பர் 9 அன்று கடைப்பிடிக்கிறது. 2000 ஆம் ஆண்டின் உத்தரப் பிரதேச மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் கீழ், 2000 நவம்பர் 9 அன்று மாநிலம் உருவாக்கப்பட்டது; அதன் மூலம் அப்போதைய உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் மலை மாவட்டங்கள் பிரிக்கப்பட்டு தனி மாநிலமாக உருவாக்கப்பட்டன. உருவாக்கப்பட்ட காலத்தில் இது இந்திய ஒன்றியத்தின் இருபத்தேழாவது மாநிலம்; எனவே 2026 நவம்பர் 9 இருபத்தாறாவது உருவாக்க நாள். புதிய மாநிலத்துக்கு முதலில் உத்தராஞ்சல் என்று பெயரிடப்பட்டது. 2006 ஆம் ஆண்டின் உத்தராஞ்சல் பெயர் மாற்றச் சட்டத்தால் அது உத்தராகண்ட் என மறுபெயரிடப்பட்டது; அது 2006 ஆம் ஆண்டின் ஐம்பத்திரண்டாவது சட்டம்; 2006 டிசம்பர் 21 அன்று ஒப்புதல் பெற்றது. அந்தச் சட்டம் தனது நடைமுறைக்கு வருதலை அறிவிப்புக்கு விட்டுவைத்து, 2006 டிசம்பர் 29 தேதியிட்ட ஜி எஸ் ஆர் எழுநூற்று எழுபத்தொன்பது ஈ அறிவிப்பின் மூலம் 2007 ஜனவரி 1 அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது. குறிக்கப்பட்ட நாளிலிருந்து மாநிலம் உத்தராகண்ட் மாநிலம் என்று அறியப்படும் என்று சட்டத்தின் மூன்றாவது பிரிவு வழிவகை செய்தது; நான்காவது மற்றும் ஐந்தாவது பிரிவுகள் அரசியலமைப்பின் முதல் அட்டவணையின் இருபத்தேழாவது உள்ளீட்டையும், நான்காவது அட்டவணையின் பதினெட்டாவது உள்ளீட்டையும் திருத்தின; முதல் அட்டவணை மாநிலங்களின் பட்டியல், நான்காவது அட்டவணை மாநிலங்களவையில் இடங்கள் ஒதுக்கீடு. முதல் அட்டவணையில் இருபத்தேழாவது உள்ளீடு என்பதே, மாநிலம் இருபத்தேழாவது மாநிலம் என்ற நிலையை நேர்த்தியாக உறுதிப்படுத்துகிறது. உத்தராகண்டின் தலைநகர் டேராடூன். அதன் முதலமைச்சர் திரு புஷ்கர் சிங் தாமி; ஆளுநர் டாக்டர் தால் சிங் பிசேன், அவர் 2026 அக்டோபர் 19 அன்று பதவியேற்றார். உத்தராகண்ட் உயர் நீதிமன்றத்தின் அமர்விடம் நைனிடாலில் உள்ளது; 2026 ஜூலையில் உச்ச நீதிமன்றம், உயர் நீதிமன்றத்தின் அமர்விடத்தை ஹல்த்வானிக்கு மாற்றும் மாநில அரசின் திட்டத்துக்கு ஒப்புதல் அளித்து, அந்தக் கேள்வியில் வழக்குரைஞர்கள் மற்றும் வழக்காளிகளிடம் கருத்து வாக்கெடுப்பு நடத்த உயர் நீதிமன்றம் பிறப்பித்த உத்தரவை ரத்து செய்தது. அதே ஆண்டில் மேலும் இரு மாநிலங்கள் உருவாக்கப்பட்டன என்பதையும் தேர்வர்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்; அவை 2000 நவம்பர் 1 அன்று சத்தீஸ்கரும், 2000 நவம்பர் 15 அன்று ஜார்க்கண்டும்.