TNPSC Daily Notes: Fundamental Rights — Articles 12 to 35 of the Indian Constitution | அடிப்படை உரிமைகள் — இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவுகள் 12 முதல் 35 வரை — 08 September 2026

🎯 Key Points | முக்கியக் குறிப்புகள்

📖 Detailed Notes — English

Why Part III Matters

The framers of the Indian Constitution were writing for a society emerging from colonial rule, where the ordinary law had frequently been used as an instrument of repression. Their answer was Part III — a list of guarantees placed beyond the reach of ordinary legislation. Article 13 makes this teeth-and-claw real: any law, ordinance, bye-law, rule or custom that takes away or abridges a Fundamental Right is void to the extent of the inconsistency. From Article 13 flows the doctrine of judicial review, which the Supreme Court in Kesavananda Bharati v. State of Kerala (1973) held to be part of the basic structure of the Constitution and therefore un-amendable. That 13-judge bench, the largest ever assembled in India, delivered its 7:6 verdict on 24 April 1973 and settled the long tug-of-war between Parliament and the judiciary over amending Fundamental Rights.

Right to Equality (Articles 14–18)

Article 14 guarantees equality before the law and equal protection of the laws. The first phrase is negative and British in origin — no person is above the law; the second is positive and American — like must be treated alike. Article 14 permits reasonable classification but forbids class legislation. Article 15 bars discrimination on grounds only of religion, race, caste, sex or place of birth, while Clauses (3), (4), (5) and (6) allow special provisions for women and children, socially and educationally backward classes, Scheduled Castes and Scheduled Tribes, and economically weaker sections. Article 16 extends equality to public employment, with reservation permitted under Clause (4). Article 17 abolishes untouchability in any form and makes its practice a punishable offence; Article 18 abolishes titles, allowing only military and academic distinctions — which is why Bharat Ratna and Padma awards, held by the Supreme Court not to be titles, can still be conferred.

Right to Freedom (Articles 19–22)

Article 19 originally listed seven freedoms; the freedom to acquire, hold and dispose of property was struck off by the 44th Amendment Act, 1978, leaving six. Each freedom is subject to reasonable restrictions listed in Clauses (2) to (6) — sovereignty and integrity of India, security of the State, public order, decency, morality, contempt of court, defamation and incitement to an offence. Article 20 protects an accused person through three shields: no conviction under a law made after the act (ex post facto), no punishment twice for the same offence (double jeopardy), and no compulsion to be a witness against oneself. Article 21 — twenty-two words long — has become the most fertile provision in the Constitution. In A. K. Gopalan (1950) the Court read it narrowly; in Maneka Gandhi v. Union of India (1978) it reversed course, holding that Articles 14, 19 and 21 are not water-tight compartments but a golden triangle, and that any procedure depriving a person of life or liberty must be right, just and fair. From this seed the Court has drawn the right to a clean environment, livelihood, privacy, speedy trial, shelter, health and legal aid. Article 21A, inserted by the 86th Amendment Act, 2002, made free and compulsory education for children aged six to fourteen a Fundamental Right, implemented through the Right of Children to Free and Compulsory Education Act, 2009, effective from 1 April 2010. Article 22 gives safeguards against arrest and detention, and separately regulates preventive detention.

Exploitation, Religion, Culture and Remedies

Articles 23 and 24 form the Right against Exploitation — the former prohibits traffic in human beings, begar and forced labour, the latter forbids the employment of children below fourteen in factories, mines and other hazardous occupations. Articles 25 to 28 guarantee freedom of conscience, the right to profess, practise and propagate religion, the right of religious denominations to manage their own affairs, freedom from religious taxation, and freedom from religious instruction in wholly State-funded institutions. Articles 29 and 30 protect the language, script and culture of minorities and their right to establish and administer educational institutions. Finally, Article 32 gives every person the right to move the Supreme Court directly for the enforcement of these rights through five writs — habeas corpus, mandamus, prohibition, certiorari and quo warranto. Dr B. R. Ambedkar called it the heart and soul of the Constitution, because without a remedy the rest of Part III would be a mere declaration on paper. High Courts enjoy a wider writ jurisdiction under Article 226, which covers both Fundamental Rights and other legal rights. Articles 33, 34 and 35 close Part III by allowing Parliament to restrict these rights for the armed forces, to indemnify acts done under martial law, and to legislate on certain Part III matters exclusively.

📖 விரிவான குறிப்புகள் — தமிழில்

பகுதி III ஏன் முக்கியம்?

காலனி ஆட்சியில் சாதாரணச் சட்டங்களே மக்களை ஒடுக்கும் கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டதைக் கண்ட அரசியலமைப்பு நிர்ணய சபை உறுப்பினர்கள், சாதாரணச் சட்டங்களால் தொட முடியாத ஓர் உரிமைப் பட்டியலை உருவாக்கினர். அதுவே பகுதி III. பிரிவு 13-ன் படி, அடிப்படை உரிமைகளுக்கு முரணான எந்தச் சட்டமும், ஆணையும், விதியும், வழக்கமும் — அந்த முரண்பாட்டின் அளவிற்குச் — செல்லாததாகும். இதிலிருந்தே நீதித்துறை மறுஆய்வு என்ற கோட்பாடு பிறக்கிறது. கேசவானந்த பாரதி vs கேரள அரசு (1973) வழக்கில், 13 நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு 7:6 என்ற வித்தியாசத்தில், அரசியலமைப்பின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பை நாடாளுமன்றம் திருத்த முடியாது என்று தீர்ப்பளித்தது. இந்தத் தீர்ப்பு 1973 ஏப்ரல் 24 அன்று வழங்கப்பட்டது.

சமத்துவ உரிமை (பிரிவுகள் 14–18)

பிரிவு 14 இரண்டு கருத்துகளைத் தருகிறது — ‘சட்டத்தின் முன் சமத்துவம்’ (பிரிட்டன்) மற்றும் ‘சட்டங்களின் சம பாதுகாப்பு’ (அமெரிக்கா). இதன்படி நியாயமான வகைப்பாடு அனுமதிக்கப்படுகிறது; ஆனால் வர்க்கச் சட்டம் தடை செய்யப்படுகிறது. பிரிவு 15, மதம், இனம், சாதி, பாலினம், பிறந்த இடம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் மட்டும் பாகுபாடு காட்டுவதைத் தடை செய்கிறது; அதே சமயம் பெண்கள், குழந்தைகள், சமூக-கல்வியில் பின்தங்கிய வகுப்பினர், பட்டியலின மற்றும் பழங்குடியினர், பொருளாதாரத்தில் நலிவடைந்தோர் ஆகியோருக்குச் சிறப்பு ஏற்பாடுகள் செய்ய அனுமதிக்கிறது. பிரிவு 16 அரசுப் பணி வாய்ப்பில் சமத்துவத்தை உறுதி செய்கிறது; இட ஒதுக்கீடு 16(4)-ன் கீழ் வழங்கப்படுகிறது. பிரிவு 17 தீண்டாமையை முற்றிலும் ஒழிக்கிறது — இது 1955-ஆம் ஆண்டு குடிமை உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் மூலம் அமல்படுத்தப்படுகிறது. பிரிவு 18 பட்டங்களை ஒழிக்கிறது; ராணுவ மற்றும் கல்விச் சிறப்புகள் மட்டும் விதிவிலக்கு. எனவே பாரத ரத்னா, பத்ம விருதுகள் ‘பட்டங்கள்’ அல்ல என்று உச்ச நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.

சுதந்திர உரிமை (பிரிவுகள் 19–22)

பிரிவு 19-ல் தொடக்கத்தில் ஏழு சுதந்திரங்கள் இருந்தன. சொத்து வாங்கும், வைத்திருக்கும், விற்கும் சுதந்திரம் 44-வது சட்டத் திருத்தம் (1978) மூலம் நீக்கப்பட்டதால் தற்போது ஆறு மட்டுமே உள்ளன — பேச்சு மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரம், அமைதியாகக் கூடும் உரிமை, சங்கம் அமைக்கும் உரிமை, நாடு முழுவதும் நடமாடும் உரிமை, எங்கும் குடியிருக்கும் உரிமை, எந்தத் தொழிலையும் செய்யும் உரிமை. இவை அனைத்தும் நாட்டின் இறையாண்மை, பாதுகாப்பு, பொது அமைதி, ஒழுக்கம், நீதிமன்ற அவமதிப்பு, அவதூறு போன்ற காரணங்களுக்காக நியாயமான கட்டுப்பாடுகளுக்கு உட்பட்டவை. பிரிவு 20 குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு மூன்று பாதுகாப்புகள் தருகிறது — முன்தேதியிட்ட சட்டத்தின் கீழ் தண்டனை இல்லை, ஒரே குற்றத்திற்கு இருமுறை தண்டனை இல்லை, தனக்கு எதிராகச் சாட்சி சொல்ல வற்புறுத்த முடியாது. பிரிவு 21 — ‘சட்டத்தால் நிறுவப்பட்ட நடைமுறையின்படி தவிர எவரும் உயிர் அல்லது தனிநபர் சுதந்திரத்தை இழக்கக்கூடாது’. ஏ. கே. கோபாலன் (1950) வழக்கில் குறுகிய பொருள் கொடுக்கப்பட்டது; ஆனால் மேனகா காந்தி (1978) வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் தன் நிலைப்பாட்டை மாற்றி, பிரிவுகள் 14, 19, 21 ஆகியவை தனித்தனி அறைகள் அல்ல, ‘பொற்முக்கோணம்’ என்றும், நடைமுறை நியாயமானதாகவும் நேர்மையானதாகவும் இருக்க வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்தது. இதிலிருந்தே தூய்மையான சுற்றுச்சூழல், வாழ்வாதாரம், தனியுரிமை, விரைவான விசாரணை, உறைவிடம், சுகாதாரம், இலவச சட்ட உதவி போன்ற உரிமைகள் உருவாயின. பிரிவு 21A (86-வது திருத்தம், 2002) 6–14 வயதுக் குழந்தைகளுக்கு இலவச கட்டாயக் கல்வியை அடிப்படை உரிமையாக்கியது; கல்வி உரிமைச் சட்டம் 2009, 2010 ஏப்ரல் 1 முதல் அமலுக்கு வந்தது. பிரிவு 22 கைது மற்றும் தடுப்புக்காவல் தொடர்பான பாதுகாப்புகளை வழங்குகிறது.

சுரண்டல், மதம், பண்பாடு மற்றும் பரிகாரம்

பிரிவு 23 மனிதக் கடத்தல், பெகார் மற்றும் கட்டாய உழைப்பைத் தடை செய்கிறது; பிரிவு 24, 14 வயதுக்குக் குறைந்த குழந்தைகளை தொழிற்சாலை, சுரங்கம் மற்றும் ஆபத்தான வேலைகளில் அமர்த்துவதைத் தடுக்கிறது. பிரிவுகள் 25–28 மனச்சாட்சி சுதந்திரம், மதத்தைப் பின்பற்றும், கடைப்பிடிக்கும், பரப்பும் உரிமை, மதப் பிரிவுகள் தங்கள் விவகாரங்களை நிர்வகிக்கும் உரிமை, மத வரி விதிக்கப்படாமை, முழுமையாக அரசு நிதியில் இயங்கும் நிறுவனங்களில் மதப் போதனை இல்லாமை ஆகியவற்றை உறுதி செய்கின்றன. பிரிவுகள் 29–30 சிறுபான்மையினரின் மொழி, எழுத்து, பண்பாடு மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களை நிறுவி நிர்வகிக்கும் உரிமையைப் பாதுகாக்கின்றன. இறுதியாக, பிரிவு 32 அடிப்படை உரிமைகள் மீறப்படும்போது நேரடியாக உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகும் உரிமையை வழங்குகிறது — ஆட்கொணர்வு, பணி நிறைவேற்று, தடை, பணி மாற்று, அதிகாரப் பறிப்பு ஆகிய ஐந்து ஆணைகள் மூலம். டாக்டர் அம்பேத்கர் இதனை ‘அரசியலமைப்பின் இதயமும் ஆன்மாவும்’ என்று அழைத்தார். உயர் நீதிமன்றங்கள் பிரிவு 226-ன் கீழ் இன்னும் விரிவான ஆணை அதிகாரத்தைப் பெற்றுள்ளன. பிரிவுகள் 33, 34, 35 ஆயுதப்படையினருக்கான கட்டுப்பாடு, ராணுவச் சட்ட காலத்தில் இழப்பீடு, மற்றும் நாடாளுமன்றத்தின் சிறப்புச் சட்டமியற்றும் அதிகாரம் ஆகியவற்றைக் கூறுகின்றன.

❓ Practice MCQs | பயிற்சி வினாக்கள்

💡 Memory Tips | நினைவூட்டல் உத்திகள்

1. The six rights — “E-F-E-R-C-C”: Equality (14–18) · Freedom (19–22) · Exploitation (23–24) · Religion (25–28) · Culture & Education (29–30) · Constitutional Remedies (32).
ஆறு உரிமைகள்: ச-சு-சு-ம-ப-அ — சமத்துவம், சுதந்திரம், சுரண்டல் எதிர்ப்பு, மத சுதந்திரம், பண்பாடு-கல்வி, அரசியலமைப்பு பரிகாரம்.

2. Article 19 six freedoms — “SAAM-RP”: Speech · Assembly · Association · Movement · Residence · Profession.
பிரிவு 19: பே-கூ-ச-ந-கு-தொ — பேச்சு, கூடுதல், சங்கம், நடமாட்டம், குடியிருப்பு, தொழில்.

3. Five writs — “HuMP-CQ”: Hubeas Corpus · Mandamus · Prohibition · Certiorari · Quo Warranto. Remember: Habeas = body, Mandamus = do your duty, Prohibition = stop (before), Certiorari = transfer (after), Quo Warranto = by what authority?
ஐந்து ஆணைகள்: ஆ-ப-த-ப-அ — ஆட்கொணர்வு, பணி நிறைவேற்று, தடை, பணி மாற்று, அதிகாரப் பறிப்பு.

4. Amendment years — “44 removes, 86 adds”: 44th (1978) removed the Right to Property; 86th (2002) added the Right to Education (21A). Two amendments, two opposite directions.
‘44 நீக்கும், 86 சேர்க்கும்’ — 44-வது (1978) சொத்துரிமையை நீக்கியது; 86-வது (2002) கல்வி உரிமையைச் சேர்த்தது.

5. Golden Triangle = 14 + 19 + 21. Add them: 14 + 19 = 33, and 33 − 12 = 21. A simple arithmetic hook to recall the trio.
பொற்முக்கோணம் = 14 + 19 + 21 (மேனகா காந்தி வழக்கு, 1978).

🔗 Previous Year Questions | முந்தைய ஆண்டு வினாக்கள்

1. (TNPSC Group 2 / Group 4 pattern) — The Fundamental Rights of Indian citizens are enumerated in which Part of the Constitution?
இந்தியக் குடிமக்களின் அடிப்படை உரிமைகள் அரசியலமைப்பின் எந்தப் பகுதியில் இடம்பெற்றுள்ளன?
Answer: Part III (Articles 12–35) / பகுதி III (பிரிவுகள் 12–35)

2. (TNPSC Group 1 Prelims pattern) — Under which Article can the Supreme Court issue writs for the enforcement of Fundamental Rights?
அடிப்படை உரிமைகளை நிலைநாட்ட உச்ச நீதிமன்றம் எந்தப் பிரிவின் கீழ் ஆணைகளைப் பிறப்பிக்கலாம்?
Answer: Article 32 / பிரிவு 32

3. (TNPSC / SSC repeated question) — The employment of children below 14 years in factories and mines is prohibited under which Article?
14 வயதுக்குக் குறைந்த குழந்தைகளை தொழிற்சாலை மற்றும் சுரங்கங்களில் அமர்த்துவது எந்தப் பிரிவின் கீழ் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது?
Answer: Article 24 / பிரிவு 24