ATHIYAMAN ACADEMY brings you today’s TNPSC Daily Notes on Nannool and Aintilakkanam — the five-fold Tamil grammar tradition. This bilingual (English + Tamil) lesson covers Pavananthi Munivar, Seeyagangan, the 462 nurpas of Nannool, Ezhuthathikaram and Sollathikaram, the 32 uthigal, and the classic texts of yappu, ani and porul — exactly the General Tamil / Tamil Literature portion asked in TNPSC Group 1, 2, 2A, 4 and VAO examinations.
நம்முடைய அதியமான் அகாடமி வழங்கும் இன்றைய பாடம்: நன்னூலும் ஐந்திலக்கணமும். பவணந்தி முனிவர், சீயகங்கன், 462 நூற்பாக்கள், எழுத்ததிகாரம், சொல்லதிகாரம், 32 உத்திகள் ஆகியன TNPSC குருப் 1, 2, 2A, 4 மற்றும் VAO தேர்வுகளுக்குத் தேவையான அனைத்தும் குறிப்புகள் இங்கே.
- 🎯 Key Points — முக்கிய குறிப்புகள்
- 📖 Detailed Notes (English) — ஆங்கில விரிவாக
- 📖 Detailed Notes (Tamil) — தமிழில் விரிவாக
- ❓ 5 Practice MCQs — பயிற்சி வினாக்கள்
- 💡 Memory Tips — நினைவுப் பத்திரங்கள்
- 🔗 Previous Year Questions — முன்னைய வினாக்கள்
நன்னூலும் ஐந்திலக்கணமும்
Nannool & Aintilakkanam — The Tamil Grammar Tradition
Tamil is among the very few living languages that has kept an unbroken grammatical tradition alive for more than two thousand years. That tradition is described as aintilakkanam, the five-fold grammar: ezhuthu (letters and sounds), sol (words and their forms), porul (the subject matter of poetry), yappu (metre and prosody) and ani (figures of speech). Tholkappiyam, the oldest grammar that survives, deals with the first three. Nannool, written many centuries later, deliberately limits itself to two — ezhuthu and sol — and yet became the grammar that generations of Tamil students actually learned by heart.
Author, Patron and Date
Nannool was composed by Pavananthi Munivar, a Jain (Samana) ascetic. Tradition records that he wrote it at the request of Seeyagangan, a chieftain of the Ganga line who held sway in the Kongu country. The work is generally placed in the 12th–13th century CE. The very name Nannool means simply “the good book”, and the author sets out in his preface exactly what makes a book good — a rare instance of a grammar that begins by defining its own standards.
The Payiram — a grammar of books themselves
Before a single letter is discussed, Nannool devotes 55 nurpas to the payiram or preface, which is of two kinds: pothuppayiram (the general preface, applicable to all books) and sirappuppayiram (the special preface of this particular work). This section is a favourite hunting ground for examiners. It sets out the ten merits that a good book should possess and the ten defects it must avoid; it names the thirty-two uthigal, the methods by which a subject may be expounded; and it describes the qualities expected of the teacher (asiriyar), of the student (maanaakkar) and of the commentary (urai). Few grammars anywhere pause so carefully to explain how learning itself should be conducted.
Ezhuthathikaram — 202 nurpas
The chapter on letters runs to 202 nurpas and is divided into five iyals: ezhuthiyal (the letters and their classification), pathaviyal (word-forms and their endings), uyireettup punariyal (the joining of words ending in vowels), meyeettup punariyal (the joining of words ending in consonants) and urupu punariyal (the joining of case suffixes). Here Nannool sets out the Tamil alphabet — twelve uyir (vowels), eighteen mei (consonants), the aytham, and the uyirmei letters formed by their combination — and then gives the rules of punarchi, the sandhi or euphonic combination that governs how Tamil words fuse when they stand together. It is this treatment of punarchi, clearer and more systematic than the older text, that made Nannool indispensable.
Sollathikaram — 205 nurpas
The chapter on words has 205 nurpas in five iyals: peyariyal (nouns), vinaiyiyal (verbs), pothuviyal (matters common to both), idaiyiyal (particles) and uriyiyal (qualifying or expressive words). Nannool keeps the classical four-fold division of parts of speech — peyar, vinai, idai, uri — and also the four-fold classification of vocabulary into iyarchol (native words in ordinary use), thirichol (literary or altered words), thisaichol (regional words) and vadachol (Sanskrit-derived words).
Nannool and Tholkappiyam
Nannool does not set out to replace Tholkappiyam; it openly follows it. About seven nurpas are lifted directly from the older grammar. What Pavananthi Munivar does is to prune what had become obsolete, reorder the material for teaching, and state the rules in language a student of his own century could follow. The two are therefore complementary rather than rival: Tholkappiyam is the fuller and older authority, Nannool the practical classroom text. For the same reason Nannool is classed as a muthal nool — an original, primary grammar — even though its scope is narrower.
Commentaries
Nannool attracted an unusually rich body of commentary. The oldest surviving urai is that of Mayilainathar (14th century). Later commentators include Sankara Namachivayar and Shivagnana Munivar; in the nineteenth century Arumuga Navalar produced the widely used Kandigai urai, which carried Nannool into modern Tamil schooling.
The other limbs of aintilakkanam
Since Nannool covers only two of the five branches, TNPSC questions often test the texts that supply the rest. Yappu (prosody) is handled by Yapperungalam and its verse summary Yapperungalakkarikai, both by Amithasagarar. Ani (rhetoric and figures of speech) is handled by Thandiyalangaram, modelled on the Sanskrit Kavyadarsa of Dandin. For porul, the puram side is covered by Purapporul Venbamalai of Iyyanarithanar (9th century CE), which arranges puram poetry under twelve thinais, while the aham side is covered by works such as Agapporul Vilakkam of Narkaviraja Nambi.
Why this matters for TNPSC
In the General Tamil paper, questions on Nannool are almost always direct and factual: who wrote it, who patronised it, how many nurpas, which adhikarams, how many uthigal, which iyal deals with what. Candidates who memorise the number set — 462 = 55 + 202 + 205 — together with the two adhikarams, the ten iyals and the five-fold aintilakkanam scheme can secure these marks with certainty. Pair this lesson with the earlier Athiyaman Academy notes on Tholkappiyam and the Tamil epics for complete coverage of the literature section.
இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தொடர்ச்சியான இலக்கண மரபைப் பாதுகாத்து வரும் ஒரு சில வாழும் மொழிகளுள் தமிழும் ஒன்று. அந்த மரபு ஐந்திலக்கணம் எனப்படும் — எழுத்து (எழுத்துகளும் ஒலிகளும்), சொல் (சொற்களும் அவற்றின் வடிவங்களும்), பொருள் (பாட்டின் உட்பொருள்), யாப்பு (பாவினத்தின் அமைப்பு), அணி (சொல்லழகும் பொருளழகும்). கிடைத்துள்ள நூல்களுள் மிகப் பழைய தொல்காப்பியம் இவற்றுள் முதல் மூன்றை விளக்குகிறது. பல நூற்றாண்டுகள் கழித்து எழுந்த நன்னூல், எழுத்து, சொல் என இரண்டை மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டது; ஆயினும் தலைமுறை தலைமுறையாகத் தமிழ் மாணவர்கள் மனப்பாடம் செய்த இலக்கண நூல் இதுவேயாகும்.
ஆசிரியர், ஆதரவாளர், காலம்
நன்னூலை இயற்றியவர் சமண முனிவரான பவணந்தி முனிவர். கொங்கு நாட்டைக் கங்கர் குலத்தில் ஆண்ட சீயகங்கன் என்னும் சிற்றரசனின் வேண்டுகோளின்படி இந்நூல் இயற்றப்பட்டது என மரபு கூறுகிறது. இதன் காலம் பொதுவாகக் கி.பி. 12–13ஆம் நூற்றாண்டு எனக் கொள்ளப்படுகிறது. நன்னூல் என்னும் பெயரே “நல்ல நூல்” என்று பொருள்படும்; நூல் ஒன்று நல்ல நூலாக இருக்க வேண்டிய இலக்கணத்தைத் தன் பாயிரத்திலேயே ஆசிரியர் வரையறுத்துக் காட்டுவது சிறப்புக்குரியது.
பாயிரம் — நூலுக்கே ஓர் இலக்கணம்
எழுத்தைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கும் முன்பே, நன்னூல் 55 நூற்பாக்களைப் பாயிரத்திற்கு ஒதுக்குகிறது. பாயிரம் பொதுப்பாயிரம் (எல்லா நூல்களுக்கும் பொதுவானது), சிறப்புப்பாயிரம் (இந்நூலுக்கே உரியது) என இருவகைப்படும். இப்பகுதி தேர்வுகளில் மிக அடிக்கடி கேட்கப்படும் பகுதி. நல்ல நூலுக்குரிய பத்து நலன்களையும், நூல் தவிர்க்க வேண்டிய பத்துக் குற்றங்களையும் இது வரையறுக்கிறது; ஒரு பொருளை விளக்கும் முப்பத்திரண்டு உத்திகளைப் பட்டியலிடுகிறது; ஆசிரியர், மாணாக்கர், உரை ஆகியவற்றின் இயல்புகளையும் எடுத்துரைக்கிறது. கற்றல் எவ்வாறு நிகழ வேண்டும் என்பதை இவ்வளவு நுட்பமாக விளக்கும் இலக்கண நூல்கள் உலகில் மிகச் சில.
எழுத்ததிகாரம் — 202 நூற்பாக்கள்
எழுத்ததிகாரத்தில் 202 நூற்பாக்கள் உள்ளன; ஐந்து இயல்களாகப் பகுக்கப்பட்டுள்ளன — எழுத்தியல் (எழுத்துகளும் அவற்றின் வகைகளும்), பதவியல் (சொல் வடிவங்களும் ஈறுகளும்), உயிரீற்றுப் புணரியல் (உயிரில் முடியும் சொற்களின் புணர்ச்சி), மெய்யீற்றுப் புணரியல் (மெய்யில் முடியும் சொற்களின் புணர்ச்சி), உருபு புணரியல் (வேற்றுமை உருபுகளின் புணர்ச்சி). தமிழ் எழுத்துகளாகிய பன்னிரு உயிர், பதினெட்டு மெய், ஆய்த எழுத்து, அவற்றின் சேர்க்கையால் பிறக்கும் உயிர்மெய் ஆகியவற்றை இங்கு வரையறுத்து, பின் புணர்ச்சி விதிகளை விரிவாக விளக்குகிறது. பழைய நூலைவிடத் தெளிவாகவும் ஒழுங்காகவும் புணர்ச்சியை விளக்கியதாலேயே நன்னூல் இன்றியமையாத நூலாயிற்று.
சொல்லதிகாரம் — 205 நூற்பாக்கள்
சொல்லதிகாரத்தில் 205 நூற்பாக்கள்; ஐந்து இயல்கள் — பெயரியல் (பெயர்ச்சொற்கள்), வினையியல் (வினைச்சொற்கள்), பொதுவியல் (இரண்டுக்கும் பொதுவானவை), இடையியல் (இடைச்சொற்கள்), உரியியல் (உரிச்சொற்கள்). சொற்களை பெயர், வினை, இடை, உரி என நால்வகையாகப் பகுக்கும் பழைய முறையை நன்னூல் தொடர்கிறது; மேலும் இயற்சொல் (வழக்கில் உள்ள தமிழ்ச்சொல்), திரிசொல் (செய்யுள் வழக்குச் சொல்), திசைச்சொல் (பிற பகுதிச் சொல்), வடசொல் (வடமொழியிலிருந்து வந்தது) எனச் சொல் வகைகளையும் வரையறுக்கிறது.
நன்னூலும் தொல்காப்பியமும்
தொல்காப்பியத்தை மாற்றுவதற்காக நன்னூல் எழவில்லை; அதை வெளிப்படையாகவே பின்பற்றுகிறது. ஏறத்தாழ ஏழு நூற்பாக்கள் தொல்காப்பியத்திலிருந்து அப்படியே எடுத்தாளப்பட்டுள்ளன. வழக்கொழிந்தவற்றை நீக்கி, கற்பிப்பதற்கு ஏற்ற வகையில் பொருள்களை வரிசைப்படுத்தி, தன் காலத்து மாணவன் புரிந்துகொள்ளும் எளிய நடையில் விதிகளைச் சொன்னதே பவணந்தி முனிவரின் பங்களிப்பு. எனவே இவ்விரு நூல்களும் ஒன்றுக்கொன்று போட்டியல்ல, துணையானவை. குறுகிய எல்லையைக் கொண்டிருப்பினும் நன்னூல் முதல் நூல் என்றே வகைப்படுத்தப்படுகிறது.
உரையாசிரியர்கள்
நன்னூலுக்குப் பல சிறந்த உரைகள் எழுந்தன. கிடைத்துள்ளவற்றுள் மிகப் பழையது மயிலைநாதர் உரை (14ஆம் நூற்றாண்டு). பின்னர் சங்கர நமச்சிவாயர், சிவஞான முனிவர் ஆகியோர் உரை வகுத்தனர். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் ஆறுமுக நாவலர் எழுதிய கண்டிகை உரை நன்னூலை நவீனத் தமிழ்க் கல்விக்குள் கொண்டு சென்றது.
ஐந்திலக்கணத்தின் பிற உறுப்புகள்
நன்னூல் ஐந்தில் இரண்டையே விளக்குவதால், மீதியை விளக்கும் நூல்களைப் பற்றியும் TNPSC தேர்வுகளில் கேட்கப்படுகிறது. யாப்பிலக்கணம் — அமிதசாகரர் இயற்றிய யாப்பருங்கலம், அதன் சுருக்கமான யாப்பருங்கலக்காரிகை. அணியிலக்கணம் — வடமொழியில் தண்டி இயற்றிய காவ்யாதர்சம் வழிநின்று எழுந்த தண்டியலங்காரம். பொருளிலக்கணம் — புறப்பொருளுக்கு ஐயனாரிதனார் இயற்றிய புறப்பொருள் வெண்பாமாலை (கி.பி. 9ஆம் நூற்றாண்டு, 12 திணைகள்); அகப்பொருளுக்கு நற்கவிராச நம்பி இயற்றிய அகப்பொருள் விளக்கம் முதலிய நூல்கள்.
TNPSC தேர்வுக்கு ஏன் முக்கியம்?
பொதுத் தமிழ்த் தாளில் நன்னூல் பற்றிய வினாக்கள் கிட்டத்தட்ட எப்போதும் நேரடியான தகவல் வினாக்களாகவே இருக்கும் — ஆசிரியர் யார், ஆதரித்தவர் யார், எத்தனை நூற்பாக்கள், எத்தனை அதிகாரங்கள், எத்தனை உத்திகள், எந்த இயல் எதைப் பேசுகிறது. 462 = 55 + 202 + 205 என்னும் எண் தொகுப்பையும், இரண்டு அதிகாரங்களையும், பத்து இயல்களையும், ஐந்திலக்கணப் பட்டியலையும் மனப்பாடம் செய்யும் மாணவர் இம்மதிப்பெண்களை உறுதியாகப் பெறலாம். தொல்காப்பியம், ஐம்பெருங்காப்பியம் குறித்த அதியமான் அகாடமியின் முந்தைய குறிப்புகளுடன் இணைத்துப் படித்தால் இலக்கியப் பகுதி முழுமையாகும்.
TNPSC குருப் 1, 2, 2A, 4, VAO தேர்வுகளுக்கான நம்பகமான துணை