TNPSC Daily Notes — 15 October 2026 | ATHIYAMAN ACADEMY. Today’s Tamil Literature & Grammar lesson covers Tamil Bhakti Literature — the Panniru Thirumurai, the Thevaram of Sambandar, Appar and Sundarar, Thiruvasagam, Thirumandiram, Periyapuranam and the Nalayira Divya Prabandham of the twelve Alvars — with key points, bilingual notes, five practice MCQs, memory tips and previous year questions for TNPSC Group 1, 2, 2A, 4 and VAO aspirants. அதியமான் அகாடமி வழங்கும் இன்றைய தமிழ் இலக்கியம் மற்றும் இலக்கணப் பாடம்: தமிழ் பக்தி இலக்கியம் — பன்னிரு திருமுறை, தேவாரம், திருவாசகம், திருமந்திரம், பெரியபுராணம், நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம். TNPSC குரூப் 1, 2, 2A, 4, VAO தேர்வுகளுக்கான முக்கியக் குறிப்புகள், வினா-விடைகள், நினைவு உதவிக் குறிப்புகளுடன்.
- 🎯 Key Points / முக்கியக் குறிப்புகள்
- 📖 Detailed Notes (English)
- 📖 விரிவான குறிப்புகள் (தமிழ்)
- ❓ 5 Practice MCQs / பயிற்சி வினாக்கள்
- 💡 Memory Tips / நினைவு உதவிகள்
- 🔗 Previous Year Questions / முன்னைய வினாக்கள்
Tamil Bhakti Literature — Thirumurai, Thevaram & Nalayira Divya Prabandham
தமிழ் பக்தி இலக்கியம் — திருமுறை, தேவாரம், நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்
| 1 |
Tamil Bhakti literature flowered roughly between the 6th and 9th centuries CE in two great streams — the Saiva Nayanmars and the Vaishnava Alvars. This age is called the Bhakti Age or the age of the Pallava–Pandya revival of Hinduism.
தமிழ் பக்தி இலக்கியம் கி.பி. 6 முதல் 9 ஆம் நூற்றாண்டு வரை சைவ நாயன்மார்கள், வைணவ ஆழ்வார்கள் என்ற இரு பெரும் பிரிவுகளாக மலர்ந்தது. இக்காலம் பக்தி இயக்கக் காலம் என அழைக்கப்படுகிறது.
|
| 2 |
The Saiva canon is the Panniru Thirumurai (Twelve Thirumurai) — about 18,000 verses in all. The first seven books together are known as Thevaram.
சைவ சமயத்தின் முதன்மை நூல் தொகுப்பு பன்னிரு திருமுறை — மொத்தம் சுமார் 18,000 பாடல்கள். இதில் முதல் ஏழு திருமுறைகள் தேவாரம் எனப்படும்.
|
| 3 |
Thevaram authors: Thirugnana Sambandar (Thirumurai 1–3), Appar / Thirunavukkarasar (4–6) and Sundarar (7). These three are the Thevara Moovar.
தேவாரம் பாடியோர்: திருஞானசம்பந்தர் (1–3 திருமுறை), அப்பர் / திருநாவுக்கரசர் (4–6), சுந்தரர் (7). இம்மூவரும் தேவார மூவர் எனப்படுவர்.
|
| 4 |
With Manikkavasagar these four are the Samaya Kuravargal (the four Saiva religious preceptors). Sambandar is called Thirugnana Sambandar; Appar bore the title Vagisar.
மாணிக்கவாசகரையும் சேர்த்து இந்நால்வரும் சமய குரவர்கள் எனப்படுவர். சம்பந்தர் திருஞானசம்பந்தர் எனவும், அப்பர் வாகீசர் எனவும் சிறப்பிக்கப்படுகிறார்.
|
| 5 |
The Thirumurai was collected and arranged by Nambiyandar Nambi at Chidambaram during the reign of Rajaraja Chola I (985–1013 CE), who therefore earned the title “Thirumurai Kanda Cholan”.
திருமுறைகளைச் சிதம்பரத்தில் தொகுத்து வரிசைப்படுத்தியவர் நம்பியாண்டார் நம்பி; இது முதலாம் ராஜராஜ சோழன் (கி.பி. 985–1013) காலத்தில் நிகழ்ந்தது. எனவே அவன் “திருமுறை கண்ட சோழன்” எனப் பெயர் பெற்றான்.
|
| 6 |
Eighth Thirumurai = Thiruvasagam and Thirukkovaiyar by Manikkavasagar, who was a minister of the Pandya king Varaguna before renouncing office. The proverb runs: “He who does not melt at Thiruvasagam will melt at no word.”
எட்டாம் திருமுறை — மாணிக்கவாசகர் இயற்றிய திருவாசகம் மற்றும் திருக்கோவையார். இவர் பாண்டிய மன்னன் வரகுணனின் அமைச்சராக இருந்து துறவு கொண்டவர். “திருவாசகத்திற்கு உருகாதார் ஒரு வாசகத்திற்கும் உருகார்” என்பது பழமொழி.
|
| 7 |
Ninth Thirumurai = Thiruvisaippa and Thiruppallandu, composed by nine poets including the Chola king Gandaraditya and Karuvur Thevar — the musical Thirumurai.
ஒன்பதாம் திருமுறை — திருவிசைப்பா மற்றும் திருப்பல்லாண்டு; சோழ மன்னன் கண்டராதித்தன், கருவூர்த் தேவர் உள்ளிட்ட ஒன்பது அடியார்களால் பாடப்பட்டது. இது இசைத் திருமுறை.
|
| 8 |
Tenth Thirumurai = Thirumandiram by Thirumoolar, about 3,000 verses in nine thandirams — the earliest systematic text of Saiva Siddhanta. Its famous line: “Onre kulam, oruvane devan” (One is the clan, one alone is God).
பத்தாம் திருமுறை — திருமூலர் இயற்றிய திருமந்திரம்; ஒன்பது தந்திரங்களில் சுமார் 3,000 பாடல்கள். சைவ சித்தாந்தத்தின் முதல் நூல் இதுவே. “ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்” என்பது இதன் புகழ்பெற்ற வாக்கு.
|
| 9 |
Eleventh Thirumurai is a Prabandham collection of twelve poets, including Karaikkal Ammaiyar — the earliest woman poet of the Tamil Bhakti stream — Nakkeerar, Cheraman Perumal and Nambiyandar Nambi himself.
பதினொன்றாம் திருமுறை — பன்னிரு புலவர்களின் பிரபந்தத் தொகுப்பு; காரைக்கால் அம்மையார் (தமிழ்ப் பக்தி இலக்கியத்தின் முதல் பெண் பாடினி), நக்கீரர், சேரமான் பெருமாள், நம்பியாண்டார் நம்பி ஆகியோர் இதில் இடம்பெறுகின்றனர்.
|
| 10 |
Twelfth Thirumurai = Periyapuranam (Thiruthondar Puranam) by Sekkizhar, chief minister of Kulothunga Chola II (12th century CE). It narrates the lives of the 63 Nayanmars.
பன்னிரண்டாம் திருமுறை — இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழனின் தலைமை அமைச்சர் சேக்கிழார் இயற்றிய பெரியபுராணம் (திருத்தொண்டர் புராணம்). இது 63 நாயன்மார்களின் வரலாற்றைக் கூறுகிறது.
|
| 11 |
The Vaishnava canon is the Nalayira Divya Prabandham — 4,000 pasurams by the 12 Alvars, compiled by Nathamunigal (c. 9th–10th century CE) and arranged in four thousands: Mudhalayiram, Irandam Ayiram, Munram Ayiram and Iyarpa.
வைணவ சமயத்தின் முதன்மை நூல் நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் — 12 ஆழ்வார்கள் பாடிய 4,000 பாசுரங்கள்; நாதமுனிகள் (கி.பி. 9–10 ஆம் நூற்றாண்டு) இதைத் தொகுத்து முதலாயிரம், இரண்டாம் ஆயிரம், மூன்றாம் ஆயிரம், இயற்பா என நான்கு ஆயிரங்களாகப் பிரித்தார்.
|
| 12 |
The Prabandham is revered as the Tamil Veda / Dravida Veda. Nammalvar’s Thiruvaymozhi (1,102 pasurams) is its crown; Nammalvar is hailed as Prapanna Jana Koodasthar and his work as Tamil Marai.
திவ்ய பிரபந்தம் தமிழ் வேதம் / திராவிட வேதம் எனப் போற்றப்படுகிறது. நம்மாழ்வார் இயற்றிய திருவாய்மொழி (1,102 பாசுரங்கள்) இதன் சிகரம்; நம்மாழ்வார் பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் எனவும், அவரது நூல் தமிழ் மறை எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.
|
| 13 |
Andal is the only woman Alvar — author of Thiruppavai (30 pasurams, sung in Margazhi) and Nachiyar Thirumozhi (143). She was the foster daughter of Periyalvar (Vishnuchittar), composer of Thiruppallandu.
ஆண்டாள் ஒருவரே பெண் ஆழ்வார்; திருப்பாவை (30 பாசுரங்கள், மார்கழியில் பாடப்படுவது) மற்றும் நாச்சியார் திருமொழி (143) இயற்றியவர். திருப்பல்லாண்டு பாடிய பெரியாழ்வார் (விஷ்ணுசித்தர்) இவரை வளர்த்த தந்தை.
|
| 14 |
Thirumangai Alvar contributed the most pasurams (1,361, including Periya Thirumozhi 1,084). The Mudhal Alvargal — Poigai, Bhoothath and Pey — each sang 100 andhadhi verses. Kulasekara Alvar was a Chera king.
திருமங்கை ஆழ்வார் அதிக பாசுரங்கள் (1,361; பெரிய திருமொழி 1,084 உட்பட) பாடியவர். முதல் ஆழ்வார்கள் — பொய்கை, பூதத்து, பேய் — தனித்தனியே 100 அந்தாதிப் பாடல்கள் பாடினர். குலசேகர ஆழ்வார் ஒரு சேர மன்னர்.
|
| 15 |
The Alvar hymns were sung at the 108 Divya Desams; Ramanuja later gave the Prabandham a status equal to the Sanskrit Vedas, making Sri Vaishnavas Ubhaya Vedantins (followers of both Vedas).
ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் 108 திவ்ய தேசங்களில் பாடப்பட்டன; பின்னர் ராமானுஜர் பிரபந்தத்திற்கு வேதத்திற்கு இணையான நிலையை வழங்கியதால் ஸ்ரீவைணவர்கள் உபய வேதாந்திகள் எனப்படுகின்றனர்.
|
The centuries between the fall of the Sangam age and the rise of the imperial Cholas gave Tamil its most emotionally charged body of writing — Bhakti literature. Where Sangam poetry had sung of kings, cattle-raids and love, the Bhakti poets sang of a personal God who could be addressed, argued with and wept over. Two parallel movements carried this change: the Saiva Nayanmars, devoted to Siva, and the Vaishnava Alvars, devoted to Vishnu. Both travelled from shrine to shrine, sang in Tamil rather than Sanskrit, drew crowds of every caste, and in doing so pushed Jainism and Buddhism to the margins of Tamil religious life. Pallava and Pandya patronage gave the movement political weight, and the Cholas later turned its hymns into temple liturgy.
The Saiva canon: Panniru Thirumurai
The Saiva hymns were eventually gathered into twelve books called the Thirumurai, totalling roughly 18,000 verses. The first three books belong to Thirugnana Sambandar, a child prodigy of the 7th century who is said to have begun singing at the age of three. Books four to six are by Appar (Thirunavukkarasar), a former Jain who returned to Saivism and bore the title Vagisar; book seven is Sundarar’s Thiruppattu. Together these seven books are the Thevaram, and their three authors the Thevara Moovar. Add Manikkavasagar and the four become the Samaya Kuravargal, the preceptors of Saivism.
Manikkavasagar’s Thiruvasagam and Thirukkovaiyar form the eighth Thirumurai. Tradition remembers him as a minister of the Pandya king Varaguna who gave up office at Thirupperunthurai; the saying “Thiruvasagathukku urugathar oru vasagathukkum urugar” captures the emotional force of his verse. The ninth Thirumurai — Thiruvisaippa and Thiruppallandu — was sung by nine devotees, among them the Chola king Gandaraditya and Karuvur Thevar, and is valued for its musical settings. The tenth is Thirumoolar’s Thirumandiram, about 3,000 verses in nine thandirams, the first systematic statement of Saiva Siddhanta philosophy and the source of the famous egalitarian line “Onre kulam, oruvane devan.” The eleventh is a Prabandham anthology of twelve poets, including Karaikkal Ammaiyar, the earliest woman poet of the Bhakti stream, and Nambiyandar Nambi.
Nambi matters twice over, because he is also the compiler. Working at the Chidambaram Nataraja temple during the reign of Rajaraja Chola I, he is said to have recovered palm-leaf manuscripts long neglected in a sealed chamber and arranged them into the canon — which is why Rajaraja I is remembered as “Thirumurai Kanda Cholan”. The twelfth Thirumurai came later: Sekkizhar, chief minister of Kulothunga Chola II, composed the Periyapuranam (Thiruthondar Puranam), a verse biography of the 63 Nayanmars and itself a major source for Tamil social history.
The Vaishnava canon: Nalayira Divya Prabandham
The Vaishnava counterpart is the Nalayira Divya Prabandham, 4,000 pasurams composed by the twelve Alvars — a word glossed as “those immersed in God.” Scattered after their time, the hymns were recovered and arranged by Nathamunigal into four thousands: Mudhalayiram, Irandam Ayiram, Munram Ayiram and Iyarpa. The collection is revered as the Tamil Veda or Dravida Veda, and Ramanuja secured for it a standing equal to the Sanskrit Vedas, which is why Sri Vaishnavas are called Ubhaya Vedantins.
The first three Alvars — Poigai, Bhoothath and Pey, the Mudhal Alvargal — each left 100 andhadhi verses. Nammalvar’s Thiruvaymozhi, 1,102 pasurams, is the philosophical heart of the canon and is called the Tamil Marai; his disciple Madhurakavi Alvar wrote only eleven verses, all in praise of his teacher. Thirumangai Alvar, a reformed highwayman, contributed the largest share at 1,361 pasurams. Periyalvar (Vishnuchittar) sang the Thiruppallandu, and his foster daughter Andal — the only woman Alvar — gave Tamil the Thiruppavai, thirty pasurams recited through the month of Margazhi, and the Nachiyar Thirumozhi. Kulasekara Alvar was a Chera king, and Thiruppan Alvar left just ten verses, the Amalanadhipiran. The hymns are tied to 108 Divya Desams, and are still chanted daily at Srirangam.
For the TNPSC aspirant the examinable core is stable: who wrote which Thirumurai, who compiled which canon and under which king, the handful of signature verse-counts (3,000 / 4,000 / 1,102 / 30 / 63 / 108 / 12), and the titles — Thevara Moovar, Samaya Kuravargal, Thirumurai Kanda Cholan, Tamil Veda.
சங்க காலத்திற்குப் பின், பல்லவ–பாண்டியர் காலத்தில் தமிழ் இலக்கியத்தில் தோன்றிய மிகப் பெரிய திருப்புமுனை பக்தி இலக்கியம். சங்கப் பாடல்கள் மன்னரையும், போரையும், அகத்திணை அன்பையும் பாடின; பக்தி இலக்கியம் ஒரு தனிப்பட்ட கடவுளை நோக்கி உருகிப் பாடியது. இதில் சிவனை வழிபட்ட நாயன்மார்கள், திருமாலை வழிபட்ட ஆழ்வார்கள் என இரு பெரும் நெறிகள் இணையாக வளர்ந்தன. இவர்கள் ஊர் ஊராகச் சென்று, சமஸ்கிருதத்தில் அன்றி தமிழில் பாடி, எல்லா மக்களையும் ஒருங்கே கவர்ந்தனர். இதனால் தமிழகத்தில் சமண, பௌத்த சமயங்களின் செல்வாக்கு குறைந்தது.
சைவத் தொகுப்பு: பன்னிரு திருமுறை
சைவப் பாடல்கள் பன்னிரு திருமுறை என்ற பெயரில் தொகுக்கப்பட்டன; மொத்தம் சுமார் 18,000 பாடல்கள். முதல் மூன்று திருமுறைகள் திருஞானசம்பந்தர் பாடியவை; இவர் மூன்று வயதில் பாடத் தொடங்கியவர் எனப் பெரியபுராணம் கூறுகிறது. நான்கு முதல் ஆறு வரையிலானவை அப்பர் எனப்படும் திருநாவுக்கரசர் பாடியவை; இவர் சமணத்தில் இருந்து சைவத்திற்கு மீண்டவர், வாகீசர் என்ற சிறப்புப் பெயர் பெற்றவர். ஏழாம் திருமுறை சுந்தரர் பாடிய திருப்பாட்டு. இந்த ஏழு திருமுறைகளும் சேர்ந்து தேவாரம்; இதைப் பாடிய மூவரும் தேவார மூவர். இவர்களுடன் மாணிக்கவாசகரைச் சேர்த்து நால்வரும் சமய குரவர்கள் எனப்படுவர்.
எட்டாம் திருமுறை மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகம் மற்றும் திருக்கோவையார். பாண்டிய மன்னன் வரகுணனின் அமைச்சராக இருந்த இவர், திருப்பெருந்துறையில் துறவு கொண்டார். “திருவாசகத்திற்கு உருகாதார் ஒரு வாசகத்திற்கும் உருகார்” என்பது இவரது பாடலின் உருக்கத்தை உணர்த்தும் தொடர். ஒன்பதாம் திருமுறை — திருவிசைப்பா, திருப்பல்லாண்டு — சோழ மன்னன் கண்டராதித்தன், கருவூர்த் தேவர் உள்ளிட்ட ஒன்பது அடியார்களால் பாடப்பட்டது; இசை நயத்திற்குச் சிறந்தது. பத்தாம் திருமுறை திருமூலர் இயற்றிய திருமந்திரம்; ஒன்பது தந்திரங்களில் சுமார் 3,000 பாடல்கள்; சைவ சித்தாந்தத்தின் அடிப்படை நூல். “ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்” என்ற சமத்துவ வாக்கு இந்நூலில் இடம்பெறுகிறது. பதினொன்றாம் திருமுறை பன்னிரு புலவர்களின் பிரபந்தத் தொகுப்பு; காரைக்கால் அம்மையார், நக்கீரர், நம்பியாண்டார் நம்பி ஆகியோரின் பாடல்கள் இதில் உள்ளன.
நம்பியாண்டார் நம்பியின் பெரும் பங்கு தொகுப்புப் பணி. சிதம்பரம் நடராஜர் கோயிலில், முதலாம் ராஜராஜ சோழன் காலத்தில், அறையில் புறக்கணிக்கப்பட்டிருந்த ஓலைச் சுவடிகளை மீட்டு இவர் திருமுறைகளை வரிசைப்படுத்தினார். எனவே ராஜராஜன் “திருமுறை கண்ட சோழன்” எனப் போற்றப்படுகிறான். பன்னிரண்டாம் திருமுறை பின்னர் எழுந்தது — இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழனின் தலைமை அமைச்சர் சேக்கிழார் இயற்றிய பெரியபுராணம்; 63 நாயன்மார்களின் வாழ்க்கையைக் கூறும் இந்நூல் தமிழ்ச் சமூக வரலாற்றுக்கும் முதன்மைச் சான்றாகும்.
வைணவத் தொகுப்பு: நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்
வைணவத்தின் தொகுப்பு நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்; பன்னிரு ஆழ்வார்கள் பாடிய 4,000 பாசுரங்கள். “ஆழ்வார்” என்பதற்கு இறைவனுள் ஆழ்ந்தவர் என்பது பொருள். சிதறிக் கிடந்த இப்பாசுரங்களை நாதமுனிகள் மீட்டு, முதலாயிரம், இரண்டாம் ஆயிரம், மூன்றாம் ஆயிரம், இயற்பா என நான்கு ஆயிரங்களாகத் தொகுத்தார். இத்தொகுப்பு தமிழ் வேதம் அல்லது திராவிட வேதம் எனப் போற்றப்படுகிறது; ராமானுஜர் இதற்கு வேதத்திற்கு இணையான இடத்தை அளித்ததால் ஸ்ரீவைணவர்கள் உபய வேதாந்திகள் எனப்படுகின்றனர்.
முதல் ஆழ்வார்கள் ஆகிய பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் தனித்தனியே 100 அந்தாதிப் பாடல்கள் பாடினர். நம்மாழ்வார் இயற்றிய திருவாய்மொழி (1,102 பாசுரங்கள்) இத்தொகுப்பின் தத்துவச் சிகரம்; இது தமிழ் மறை எனப்படும். அவரது சீடர் மதுரகவி ஆழ்வார் பதினொரு பாசுரங்களை மட்டுமே, அதுவும் தம் குருவைப் போற்றியே பாடினார். திருமங்கை ஆழ்வார் அதிக பாசுரங்கள் (1,361) பாடியவர். பெரியாழ்வார் (விஷ்ணுசித்தர்) திருப்பல்லாண்டு பாடினார்; அவர் வளர்த்த மகள் ஆண்டாள் ஒருவரே பெண் ஆழ்வார் — மார்கழி மாதம் முழுவதும் பாடப்படும் திருப்பாவை (30 பாசுரங்கள்), நாச்சியார் திருமொழி இவரது படைப்புகள். குலசேகர ஆழ்வார் ஒரு சேர மன்னர்; திருப்பாணாழ்வார் அமலனாதிபிரான் என்ற பத்துப் பாசுரங்களை மட்டும் பாடினார். இப்பாசுரங்கள் 108 திவ்ய தேசங்களுடன் தொடர்புடையவை; இன்றும் ஸ்ரீரங்கத்தில் நாள்தோறும் ஓதப்படுகின்றன.
தேர்வுக்கு முக்கியமானவை: எந்தத் திருமுறையை யார் பாடினார், எந்தத் தொகுப்பை யார் எந்த மன்னன் காலத்தில் தொகுத்தார், முக்கிய எண்கள் (3,000 / 4,000 / 1,102 / 30 / 63 / 108 / 12), மற்றும் சிறப்புப் பெயர்கள் — தேவார மூவர், சமய குரவர்கள், திருமுறை கண்ட சோழன், தமிழ் வேதம்.
Q1 – (A) Rajaraja Chola I | Q2 – (B) Thirumoolar — about 3,000 | Q3 – (C) Nathamunigal | Q4 – (A) Andal — Thiruppavai, 30 pasurams | Q5 – (B) i and ii only
📞 8681859181