TNPSC Daily Notes: Population & Census of India — Census 2027, Density, Sex Ratio, Literacy & Tamil Nadu Data | இந்திய மக்கள்தொகை மற்றும் கணக்கெடுப்பு — 2027 கணக்கெடுப்பு, அடர்த்தி, பாலின விகிதம், தமிழ்நாடு தரவுகள் — 29 October 2026

A census is the single largest peacetime administrative exercise any country undertakes. It is not a sample survey or an estimate: every individual living within the territory on the reference date is counted, wherever they happen to be sleeping that night. In India the exercise is run by the Office of the Registrar General and Census Commissioner of India (ORGI), which functions under the Ministry of Home Affairs. The authority to conduct it flows from the Census Act, 1948 and the Census Rules, 1990, and the subject itself sits with the Union Government at Entry 69 of the Union List in the Seventh Schedule, read with Article 246 of the Constitution. A declaration of intent under Section 3 of the Act is what formally sets a census in motion.

The Indian census has a long colonial lineage. A first attempt was made in 1872 during the viceroyalty of Lord Mayo, but because different provinces counted at different times it was non-synchronous and therefore incomplete. The first properly synchronous and complete census came in 1881 under Lord Ripon, directed by W. C. Plowden. From that point the decennial rhythm held without interruption through two world wars, partition and several famines – an unbroken run from 1881 to 2011. The census due in 2021 was deferred because of the COVID-19 pandemic, producing the longest gap in roughly 150 years and making Census 2027 unusually significant.

Reading the long demographic series yields a set of turning points that examiners return to again and again. The decade ending in 1921 is the Year of the Great Divide: it is the only decade in which India’s population actually shrank, by about 0.31 per cent, under the combined blow of the 1918-19 influenza pandemic and widespread famine and epidemic mortality. Before 1921 growth was erratic and stagnant; after 1921 mortality fell steadily while fertility stayed high, and the population began climbing without reversal. The 1951 Census, the first of independent India, marks a second milestone sometimes called the Year of the Small Divide, after which growth accelerated sharply into the period of so-called population explosion between 1951 and 1981. From 1981 onwards the growth rate itself has been falling, even as absolute numbers keep rising – the phenomenon of demographic momentum.

Census 2011, the 15th census of India and the 7th since Independence, was conducted under Registrar General C. Chandramouli with the slogan ‘Our Census, Our Future’. It recorded a population of 1,21,08,54,977 – roughly 121.08 crore, or about 17.5 per cent of humanity packed into 2.4 per cent of the world’s land surface. The decadal growth rate of 17.7 per cent represented the sharpest deceleration in growth recorded in a century. Population density rose from 325 persons per square kilometre in 2001 to 382 in 2011. Bihar was the densest state at 1,106, the National Capital Territory of Delhi the densest unit overall at 11,320, and Arunachal Pradesh the sparsest at just 17 persons per square kilometre.

The sex ratio told a divided story. The overall ratio improved to 943 females per 1,000 males, the best figure since 1961, with Kerala highest at 1,084, Haryana lowest among the states at 879, and Daman and Diu lowest overall at 618. Yet the child sex ratio in the 0-6 age group fell to 919, the lowest recorded since Independence – a warning that sex-selective practices were deepening even as the adult ratio improved. Literacy reached 74.04 per cent, with a persistent gender gap: 82.14 per cent for males against 65.46 per cent for females. Kerala led at 94.00 per cent and Bihar trailed at 61.80 per cent. Uttar Pradesh remained the most populous state at 19.98 crore, Sikkim the least populous state, and Lakshadweep the least populous union territory. Urban India stood at 31.16 per cent, and for the first time the absolute addition to the urban population exceeded the addition to the rural population.

Tamil Nadu’s numbers matter directly for TNPSC. The state recorded 7,21,47,030 people – about 7.21 crore, close to 5.96 per cent of India’s total – placing it 7th among states in 2011, or 6th once undivided Andhra Pradesh is counted as two states. Decadal growth was a moderate 15.61 per cent, below the national figure. Density stood at 555 persons per square kilometre, sex ratio at a healthy 996 and child sex ratio at 943, with literacy at 80.09 per cent (86.77 male, 73.44 female). At 48.45 per cent urban, Tamil Nadu is the most urbanised of India’s large states. Within the state, Chennai was both the most populous district and by far the densest at 26,903 persons per square kilometre, while Perambalur was the least populous and the Nilgiris the least dense at 288. Kanniyakumari led on literacy at 91.75 per cent and Dharmapuri trailed at about 68.5 per cent; Thoothukudi had the best sex ratio at 1,042 and Dharmapuri the lowest at 946.

Census 2027, the 16th, breaks new ground in three ways. It is India’s first fully digital census, conducted through a mobile application with a citizen portal available in 16 languages, and it is the first to offer self-enumeration, allowing households to file their own particulars online. Phase 1, House Listing and Housing Census, ran from 1 April to 30 September 2026 and has now concluded; Phase 2, Population Enumeration, is scheduled for 9 to 28 February 2027. The reference moment for the count is 00:00 hours of 1 March 2027, with 1 October 2026 serving as the reference date for Ladakh and the snow-bound non-synchronous areas of Jammu and Kashmir, Himachal Pradesh and Uttarakhand. Most consequentially, caste will be enumerated beyond the existing Scheduled Caste and Scheduled Tribe columns for the first time since 1931. Because delimitation of Lok Sabha and Assembly constituencies under Article 82 has been frozen on 1971 figures since the 42nd Amendment and extended by the 84th Amendment until after 2026, Census 2027 becomes the data foundation for the next delimitation and, with it, for the operation of the 33 per cent reservation for women in legislatures.

மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு என்பது அமைதிக் காலத்தில் எந்த நாடும் மேற்கொள்ளும் மிகப்பெரிய நிர்வாகப் பணியாகும். இது மாதிரிக் கணக்கெடுப்போ மதிப்பீடோ அல்ல — மேற்கோள் நாளில் நாட்டின் எல்லைக்குள் வாழும் ஒவ்வொரு தனிநபரும், அவர் அந்த இரவு எங்கு தங்கியிருந்தாலும், எண்ணப்படுகிறார். இந்தியாவில் இந்தப் பணியை உள்துறை அமைச்சகத்தின் கீழ் இயங்கும் இந்திய பதிவாளர் நாயகம் மற்றும் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு ஆணையர் அலுவலகம் (ORGI) நடத்துகிறது. இதற்கான அதிகாரம் 1948 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்புச் சட்டம் மற்றும் 1990 விதிகளில் இருந்து பெறப்படுகிறது. அரசியலமைப்பின் பிரிவு 246-ஓடு இணைத்துப் படிக்கும்போது, ஏழாவது அட்டவணையின் ஒன்றியப் பட்டியலில் 69-ஆம் உள்ளுறுப்பாக இந்தப் பொருள் மத்திய அரசின் வசம் உள்ளது. சட்டத்தின் பிரிவு 3-இன் கீழ் வெளியிடப்படும் நோக்க அறிவிப்பே கணக்கெடுப்பை முறையாகத் தொடங்கி வைக்கிறது.

இந்திய கணக்கெடுப்புக்கு நீண்ட காலனிய வரலாறு உண்டு. 1872-இல் லார்ட் மேயோ வைஸ்ராயாக இருந்த காலத்தில் முதல் முயற்சி நடந்தது; ஆனால் வெவ்வேறு மாகாணங்கள் வெவ்வேறு நேரங்களில் எண்ணியதால் அது ஒரே நேரக் கணக்கெடுப்பாக இல்லாமல் முழுமையற்றதாகவே இருந்தது. முழுமையான, ஒரே நேரக் கணக்கெடுப்பு 1881-இல் லார்ட் ரிப்பன் காலத்தில், W. C. ப்ளௌடன் தலைமையில் நடந்தது. அதன் பிறகு இரு உலகப் போர்கள், பிரிவினை, பல பஞ்சங்கள் ஆகியவற்றையும் தாண்டி பத்தாண்டு ஒழுங்கு தவறாமல் தொடர்ந்தது — 1881 முதல் 2011 வரை ஒரு முறையும் விடுபடாத தொடர். 2021-இல் நடைபெற வேண்டிய கணக்கெடுப்பு கொரோனா பெருந்தொற்றால் ஒத்திவைக்கப்பட்டது. இதனால் சுமார் 150 ஆண்டுகளில் மிக நீண்ட இடைவெளி ஏற்பட்டு, 2027 கணக்கெடுப்பு வழக்கத்திற்கு மாறான முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது.

நீண்ட மக்கள்தொகைத் தொடரைப் படிக்கும்போது தேர்வாளர்கள் திரும்பத் திரும்பக் கேட்கும் சில திருப்புமுனைகள் தெரிகின்றன. 1921-இல் முடியும் பத்தாண்டு ‘பெரும் பிரிவு ஆண்டு’ எனப்படுகிறது. இந்திய மக்கள்தொகை உண்மையிலேயே குறைந்த ஒரே பத்தாண்டு இதுவே — ஏறத்தாழ 0.31 விழுக்காடு குறைவு. 1918-19 இன்ஃப்ளூயன்ஸா பெருந்தொற்றும், பரவலான பஞ்சமும் தொற்றுநோய் இறப்புகளும் சேர்ந்து ஏற்படுத்திய அடியே காரணம். 1921-க்கு முன் வளர்ச்சி நிலையற்றதாகவும் தேக்கமாகவும் இருந்தது; 1921-க்குப் பின் இறப்பு விகிதம் படிப்படியாகக் குறைந்தது, ஆனால் பிறப்பு விகிதம் உயர்வாகவே நீடித்தது — மக்கள்தொகை திரும்பிப் பார்க்காமல் ஏறத் தொடங்கியது. சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் கணக்கெடுப்பான 1951, ‘சிறு பிரிவு ஆண்டு’ என்று சில நேரம் அழைக்கப்படும் இரண்டாவது மைல்கல். அதன் பிறகு 1951 முதல் 1981 வரை வளர்ச்சி கூர்மையாக அதிகரித்து ‘மக்கள்தொகை வெடிப்பு’ காலம் உருவானது. 1981 முதல் வளர்ச்சி விகிதமே குறைந்து வருகிறது — ஆனால் மொத்த எண்ணிக்கை தொடர்ந்து உயர்கிறது. இதுவே மக்கள்தொகை உந்து விசை (demographic momentum) எனப்படும் நிகழ்வு.

இந்தியாவின் 15-ஆவது கணக்கெடுப்பும், சுதந்திரத்திற்குப் பின் 7-ஆவதும் ஆன 2011 கணக்கெடுப்பு, பதிவாளர் நாயகம் சி. சந்திரமௌலி தலைமையில் ‘நமது கணக்கெடுப்பு, நமது எதிர்காலம்’ என்ற கோட்பாட்டுடன் நடத்தப்பட்டது. அது 1,21,08,54,977 மக்கள்தொகையைப் பதிவு செய்தது — ஏறத்தாழ 121.08 கோடி, அதாவது உலக நிலப்பரப்பில் 2.4 விழுக்காட்டில் மனிதகுலத்தின் சுமார் 17.5 விழுக்காடு. 17.7 விழுக்காடு பத்தாண்டு வளர்ச்சி விகிதம், ஒரு நூற்றாண்டில் பதிவான மிகக் கூர்மையான மந்தநிலையைக் காட்டியது. மக்கள்தொகை அடர்த்தி 2001-இல் 325-ஆக இருந்து 2011-இல் 382-ஆக உயர்ந்தது. அடர்த்தி மிகுந்த மாநிலம் பிகார் (1,106), மொத்தத்தில் மிகுந்த பகுதி டெல்லி தேசியத் தலைநகரப் பகுதி (11,320), மிகக் குறைவானது அருணாச்சலப் பிரதேசம் (வெறும் 17).

பாலின விகிதம் இரு வேறு கதைகளைச் சொன்னது. மொத்த விகிதம் 1,000 ஆண்களுக்கு 943 பெண்களாக உயர்ந்தது — 1961 முதல் இதுவே சிறந்த எண்ணிக்கை. கேரளா 1,084-உடன் முதலிடம், மாநிலங்களில் ஹரியானா 879-உடன் கடைசி, மொத்தத்தில் டாமன் மற்றும் டையூ 618-உடன் மிகக் குறைவு. ஆனால் 0-6 வயதுக் குழந்தைப் பாலின விகிதம் 919-ஆகக் குறைந்தது — சுதந்திரத்திற்குப் பின் பதிவான மிகக் குறைவு. வயதுவந்தோர் விகிதம் மேம்பட்டபோதும் பாலினத் தேர்வு நடைமுறைகள் ஆழமாகிவிட்டன என்பதற்கான எச்சரிக்கை இது. கல்வியறிவு 74.04 விழுக்காட்டை எட்டியது; ஆண்கள் 82.14-க்கு எதிராகப் பெண்கள் 65.46 என்ற பாலின இடைவெளி தொடர்ந்தது. கேரளா 94.00 விழுக்காட்டுடன் முதலிடம், பிகார் 61.80-உடன் கடைசி. மக்கள்தொகை மிகுந்த மாநிலமாக உத்தரப் பிரதேசம் (19.98 கோடி), மிகக் குறைவான மாநிலமாகச் சிக்கிம், மிகக் குறைவான யூனியன் பிரதேசமாக லட்சத்தீவு நீடித்தன. நகர்ப்புற இந்தியா 31.16 விழுக்காடாக இருந்தது; நகர்ப்புறக் கூடுதல் எண்ணிக்கை கிராமப்புறக் கூடுதலை மிஞ்சியது முதன்முறை.

தமிழ்நாட்டின் எண்கள் TNPSC-க்கு நேரடியாகத் தேவை. மாநிலம் 7,21,47,030 பேரைப் பதிவு செய்தது — ஏறத்தாழ 7.21 கோடி, இந்தியாவின் மொத்தத்தில் சுமார் 5.96 விழுக்காடு. இது 2011-இல் மாநிலங்களில் 7-ஆம் இடம்; பிரிக்கப்படாத ஆந்திரப் பிரதேசத்தை இரு மாநிலங்களாகக் கணக்கிட்டால் 6-ஆம் இடம். பத்தாண்டு வளர்ச்சி 15.61 விழுக்காடு — தேசிய அளவைவிடக் குறைவு. அடர்த்தி 555, பாலின விகிதம் ஆரோக்கியமான 996, குழந்தைப் பாலின விகிதம் 943, கல்வியறிவு 80.09 விழுக்காடு (ஆண் 86.77, பெண் 73.44). 48.45 விழுக்காடு நகர்ப்புறத்துடன் தமிழ்நாடு இந்தியாவின் பெரிய மாநிலங்களில் மிக அதிக நகரமயமான மாநிலம். மாநிலத்துக்குள், சென்னை மக்கள்தொகை மிகுந்த மாவட்டமாகவும், சதுர கி.மீ.-க்கு 26,903 பேருடன் மிக அதிக அடர்த்தி கொண்ட மாவட்டமாகவும் இருந்தது; பெரம்பலூர் மக்கள்தொகை மிகக் குறைவு, நீலகிரி அடர்த்தி மிகக் குறைவு (288). கல்வியறிவில் கன்னியாகுமரி 91.75 விழுக்காட்டுடன் முதலிடம், தர்மபுரி ஏறத்தாழ 68.5-உடன் கடைசி; பாலின விகிதத்தில் தூத்துக்குடி 1,042-உடன் சிறந்தது, தர்மபுரி 946-உடன் குறைவு.

16-ஆவது கணக்கெடுப்பான 2027, மூன்று வகையில் புதிய பாதை அமைக்கிறது. இது இந்தியாவின் முதல் முழு இலக்கமுறைக் கணக்கெடுப்பு — கைபேசி செயலி வழியாக நடத்தப்படுகிறது, 16 மொழிகளில் குடிமக்கள் வலைவாசல் கிடைக்கிறது. மேலும், குடும்பங்களே தங்கள் விவரங்களை இணையத்தில் பூர்த்தி செய்யும் ‘சுய கணக்கிடுதல்’ வசதியை முதன்முறையாக வழங்குகிறது. முதல் கட்டம் — வீடுகள் பட்டியலிடுதல் மற்றும் வீட்டுவசதிக் கணக்கெடுப்பு — 2026 ஏப்ரல் 1 முதல் செப்டம்பர் 30 வரை நடந்து இப்போது நிறைவடைந்துவிட்டது; இரண்டாம் கட்டம் — மக்கள்தொகைக் கணக்கிடுதல் — 2027 பிப்ரவரி 9 முதல் 28 வரை திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. எண்ணலுக்கான மேற்கோள் நேரம் 2027 மார்ச் 1 நள்ளிரவு 00:00 மணி; லடாக், ஜம்மு-காஷ்மீர், இமாசலப் பிரதேசம், உத்தரகாண்ட் ஆகியவற்றின் பனிபடர் பகுதிகளுக்கு 2026 அக்டோபர் 1 மேற்கோள் நாளாகும். மிக முக்கியமாக, இருக்கும் பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடி பிரிவுகளைத் தாண்டி, 1931-க்குப் பின் முதன்முறையாகச் சாதி கணக்கெடுக்கப்படும். 42-ஆம் சட்டத் திருத்தத்திலிருந்து 1971 எண்களின் அடிப்படையில் உறைந்திருக்கும் மக்களவை மற்றும் சட்டப்பேரவைத் தொகுதி மறுவரையறை (பிரிவு 82), 84-ஆம் திருத்தத்தால் 2026-க்குப் பின் வரை நீட்டிக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே 2027 கணக்கெடுப்பே அடுத்த மறுவரையறைக்கும், அதன் வழியாகச் சட்டமன்றங்களில் பெண்களுக்கான 33 விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு நடைமுறைக்கு வருவதற்கும் தரவு அடித்தளமாக அமைகிறது.